Begushkin – Nightly Things (CD, Locust)
“I will make a mess, when I am inside of you”, zingt zanger-gitarist Dan Smith halverwege het openings- en titelnummer ‘Nightly Things’. Het debuut van Begushkin wordt gesierd door surrealistische en tragikomische vertellingen. Smith bezingt de moed en wanhoop der liefde, maar ook de alledaagse waanzin die het leven in Brooklyn met zich meebrengt. De teksten zijn weliswaar donker en cynisch van aard, de muziek doet alle somberheid ruimschoots verbloemen. Begushkin maakt lichtvoetige folk, waarbij Oost-Europese klezmer met hedendaagse Amerikaanse folk wordt gecombineerd. Dan Smith neemt de zang en het leeuwendeel van het instrumentarium voor zijn rekening en wordt bij deze studio-opname door een vierkoppig gezelschap bijgestaan. Een opvallende rol is hierbij weggelegd voor de violiste Stephanie Rabbins, die op het album zeer nadrukkelijk aanwezig is. ‘Nightly Things’ duurt slechts tweeëntwintig minuten, acht nummers passeren de revu. Gedachten dwalen dikwijls af naar Little Wings en Mount Eerie. Ook in Smith zijn liedjes klinkt een schijnbare argeloosheid door. Half mijmerend, half zingend. Songstructuren die soms met een houtje en een touwtje aan elkaar vastgeknoopt zijn. Het draagt allemaal bij aan het steeds terugkerende gevoel van instemming die je bij elke luisterbeurt wordt opgedrongen. Een gevoel dat ook wel sympathie wordt genoemd. Maar Begushkin wordt tekort gedaan om het onder die noemer te scharen.
MP3 ‘Nightly Things’
Audio
James Blackshaw – The Cloud Of Unknowing (CD, Tompkins Square)
De Engelse gitarist James Blackshaw was in april te gast op het vijfde Dwars Festival. Wat opviel was zijn bescheidenheid en het gemak waarop hij zijn onnavolgbare gitaarspel inzette. Zittend op een stoel, de benen gekruist. De gitaar rustend op het bovenliggende been. De ogen gesloten. Zijn ranke vingers dartelde tussen de snaren alsof het arsenaal niet met twaalf maar met zes snaren uitgerust zou zijn. Intens akoestische instrumentals, soms tegen het manische aan. Nu ook weer, luisterend naar ‘The Cloud Of Unknowing’, is het moeilijk voor te stellen dat Blackshaw nog maar 25 jaar oud is. Dat hij nog steeds bij zijn vader thuis woont, in een verlaten Londense buitenwijk. Toch wordt hij gezien als een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de huidige generatie fingerpicking-gitaristen. ‘The Cloud Of Unknowing’ is zijn derde volwaardige album. Wederom is de akoestische gitaar nadrukkelijk aanwezig, maar ook viool, clockenspiel en cimbalen doen hun intrede. Het titelnummer waarmee het album opent klinkt vertrouwd. Zo ook het daarop volgende ‘Running To The Ghost’. Hypnotiserende akoestiek. Na een kort intermezzo begint ‘The Mirror Speaks’ met een waterval aan snaren, waarna de melodie voorzichtig de overhand neemt. Afsluiter is het kwartier durende ‘Stained Glass Windows’, waarbij de laatste vijf minuten aan de minstens zo bevlogen violiste Fran Bury zijn gegund. ‘The Cloud Of Unknowing’ verklankt het geluid van een casino-vloer waar de fruitautomaten links en rechts voortdurend prijs blijken te geven. Klinkende munten. Tel uit je winst.
MP3 ‘Running To The Ghost’
Audio
Daniel A.I.U. Higgs - Atomic Yggdrasil Tarot (CD, Thrill Jockey)
Voluit heet hij Daniel Arcus Incus Ululat Higgs. Kunstenaar en muzikant. Bekend als voorman van Lungfish, een emo-hardcore-band uit de vermaarde Dischord stal. Predikers van het ooit geroemde Washington DC-geluid. Het solo-werk van Daniel Higgs staat haaks op zijn Lungfish-activiteiten. Gitaar, banjo en mondharp behoren tot zijn standaarduitrusting. Instrumenten wier karakteristieke geluid worden vervormd tot schelle en destructieve klanken. Als een dolle fakir trekt Higgs van leer, waarbij alles uit de kast wordt gehaald om de slang te bezweren. De mondharp wordt afwisselend met gitaar en banjo ter hand genomen. Maar het is uiteindelijk het aanhoudende en doordringende gejengel dat de slang doet bezwijken. De mens is hier kennelijk beter tegen opgewassen, want ‘Atomic Yggdrasil Tarot’ wordt vooral gekenmerkt door het rudimentaire karakter van de opnamen. Higgs’ vijfde solo-album is met behulp van een cassetterecorder opgenomen, wat het geheel een extra rauw randje geeft. Een aanpak die gelijkenissen toont met de werkwijze van de Belgische blues-knutselaar Ignatz. De CD is gestoken in een fraai vormgegeven boek waarin Higgs’ schilderkunst is afgedrukt. Kleurrijke illustraties die aan zogenaamde acrostichons gespiegeld zijn; gedichten waarvan de eerste letters van de regel een naam of spreuk vormen. Zoals ‘Belief Is Blasphemy Lovingly Encoded’ zich ook als ‘bible’ laat lezen. Kortom, ‘Atomic Yggdrasil Tarot’ laat veel moois aan de verbeelding over. In tekst, beeld en geluid.
MP3 ‘Creation Moan’ (excerpt)
Audio
Grouper – Cover The Windows And Walls (LP, Root Strata)
Grouper is het eenmansproject van de uit Portland, Oregon afkomstige Liz Harris. Eerder verschenen er albums via Jyrk en Free Porcupine Society. Nu volgt ‘Cover The Windows And Walls’ op Root Strata. Liz Harris heeft met Grouper een geheel eigen universum gecreëerd. Een muzikaal klimaat dat zich onderwater lijkt af te spelen. Zang en gitaar worden vertraagd en vervormd tot een bedwelmende massa die een eeuwig durende draaikolk in werking stelt. Een stroming die maar niet in een vloedgolf wil uitmonden. Denk aan het afvoerputje terwijl de kraan blijft openstaan. Psychedelica die herinneringen oproept aan het tijdperk dat de single nog een middel was voor muzikale ontdekkingen. De jaren negentig toen Engelse platenlabels als Wurlitzer Jukebox en Earworm een duidelijke signaalwerking hadden. Grouper zou een plek innemen tussen geestverwanten als Hydroplane, Electrosope en Pipedream. Tegenwoordig zou een vergelijking met Jandek, Christina Carter of Bardo Pond van toepassing kunnen zijn, ofschoon Grouper duidelijk een eigen domein heeft afgebakend. Een definieerbaar geluid waarbinnen – per album – steeds verschillende mutaties plaatsvinden. Op ‘Cover The Windows And Walls’ zijn gitaar en zang veel meer op de voorgrond aanwezig. De sluimerende teksten laten zich voorzichtig ontvouwen. Alsof je stiekem andermans dagboek leest. Intieme en persoonlijke vertellingen die Harris met dromeringe zang uit de doeken doet.
MP3 ‘Cover The Windows And Walls’ (excerpt)
Audio
MP3 ‘Heart Current’ (excerpt)
Audio
Sir Richard Bishop – While My Guitar Violently Bleeds (CD, Locust)
De Amerikaanse gitarist Sir Richard Bishop maakte in 1998 zijn solodebuut op Revenant, het platenlabel van de toen nog levende Takoma-gitarist John Fahey. Een album dat vrijwel uit het niets kwam. Sir Richard Bishop was immers vooral bekend als boegbeeld van het legendarische culttrio Sun City Girls, de reizende muziekavonturiers die sinds de oprichting in 1981 nog altijd even onbegrepen zijn. Toch leek ‘Salvador Kali’, Bishops debuut, een startschot te zijn voor een nieuwe lichting fingerpicking gitaristen nadat Fahey in zijn nadagen – mede dankzij Jim O’ Rourke – de belangstelling voor solistische gitaarmuziek had aangewakkerd. Intussen, bijna tien jaar later, is ‘While My Guitar Violently Bleeds’ het vijfde soloalbum van Bishop en is er een generatie gitaristen actief die, net als Fahey, op zoek gaat naar de (on)mogelijkheden van de akoestische gitaar. Veelal hypnotiserende instrumentals waarbij de inspiratie vooral in niet-westerse muziek wordt gezocht. Op dat terrein mag Bishop zich specialist noemen. Samen met zijn broer Alan (ook Sun City Girls) runt hij Sublime Frequencies. Een uitgeverij die ‘vergeten’ wereldmuziek op de kaart zet. Van Mali tot Irak. Opmerkelijk: deze etnische invloeden laten op ‘While My Guitar Violently Bleeds’ nauwelijks sporen achter. Het heeft meer weg van een verkennende zoektocht. Het Spaans georiënteerde ‘Zurvan’ vormt een laagdrempelige en misleidende introductie voor ‘Smashana’, een door feedback en effecten overstuurde gitaarbrei die aan Jazzkammer of Yellow Swans doet denken. De tweede helft van het album wordt gevuld door het afsluitende ‘Mahavidya’, dat maar liefst vijfentwintig minuten duurt. Manische fingerpicking gecombineerd met Indiase raga. ‘While My Guitar Violently Bleeds’ is alles behalve voorspelbaar. Een zoektocht die Bishop is toevertrouwd. Bovendien een signaal dat de erfgenamen van Fahey meer in hun mars hebben dan het gepluk aan nylon snaren.
MP3 ‘Mahavidya’ (excerpt)
Audio
Meg Baird – Dear Companion (CD, Drag City)
Vorig jaar verscheen het album ‘Leaves From Off The Tree’, een samenwerking tussen Meg Baird, Helena Espvall en Sharron Kraus, waarop traditionele folksongs werden vertolkt. Een met zorg samengestelde bloemlezing waarbij Appalachian folk met Britse folk werd afgewisseld. Opvallend was ook de rol van de Espers-leden Baird en Espvall, respectievelijk zang/gitaar en zang/cello, wier kwaliteiten nu eens niet aan allerhande psychedelica ten onder gingen. Nu volgt ‘Dear Companion’, het eerste solo-album van Meg Baird en geproduceerd door, eveneens Espers, Greg Weeks. Ook op ‘Dear Companion’ kiest Baird voornamelijk voor covers en traditionals. Het zijn van origine sterk variërende songs, maar Baird weet ze met gemak naar haar hand te zetten. Anachronistische liederen die ineens geheel eigentijds klinken. Dat blijkt wanneer ‘Riverhouse In Tinicum’ en ‘Maiden In The Moor Lay’ voorbij komen, de enige nummers die uit haar eigen pen afkomstig zijn, die moeiteloos worden ingepast. ‘Dear Companion’ is intigrerend en betoverend, en doet uitzien naar een vervolg. Desnoods even geen Espers. Het is eigenlijk te hopen dat Greg Weeks dit voorbeeld ook opvolgt.
MP3 ‘Willie O’Winsbury’
Audio
Begushkin – Nightly Things (CD, Locust)
