RV Paintings

RV Paintings – Trinity RiversRV Paintings – Trinity Rivers (CD, Root Strata)
Humboldt County is een streek in het noordwesten van Californië. Bekend om o.a. Redwood National and State Parks, waar de bomen letterlijk tot in de hemel groeien. De hoofdstad heet niet voor niets Eureka. Ergens in die bossen wonen de gebroeders Pyle. Brian en Jon. Twee wereldvreemde twintigers die zich obsessief bezig houden met het verzamelen van geluid. Van druppelende kranen tot piepende deuren. Werkelijk alles wordt met een recorder vastgelegd. De bosrijke omgeving vormt hierbij eveneens een belangrijke voedingsbron. Al deze opnamen dienen als basis voor de onuitputtelijke jam-sessies die Brian en Jon dagelijks uitvoeren. Veldopnamen die als tapes en loops met gitaar en Afrikaanse trommels worden gecombineerd. Brian Pyle is de helft van het duo Starving Weirdos. Samen met zijn broer Jon en Spencer Duron (Cloaks, White Sunglasses) vormen ze RV Paintings. De muziek is vergelijkbaar met Starving Weirdos: elektro-akoestische noise improvisatie. ‘Trinity Rivers’ telt drie tracks, waarvan er twee sterk met elkaar verbonden zijn: ‘South Fork Trinity’ en ‘North Fork Trinity’. Schelle klanken, verkregen door het handmatig wrijven op een wijnglas, voeren letterlijk en figuurlijk de boventoon. Het rondzingende glaswerk krijgt subtiele bijval van gitaar en lichte percussie, dat door het gebruik van inventieve loops een uitvergroot effect bereikt. Hemelse drones die ook in het tussenliggende nummer ‘Mad river’ de kop opsteken. ‘Trinity Rivers’ verbeeldt het scenario van de in mist gehulde bossen waar de zon voorzichtig tussen de onmetelijk hoge bomen doorschemert. Jam nature!

MP3 ‘South Fork Trinity’ (excerpt)
Audio

MP3 ‘Mad river’ (excerpt)

Audio

Hala Strana

Hala Strana – Heave The Gambrel RoofHala Strana – Heave The Gambrel Roof (CD, Music Fellowship)
Steven R. Smith is een in Los Angeles woonachtige instrumentbouwer en multi-instrumentalist die deel uitmaakt van het Jewelled Antler collectief waarin Smith met o.a. Loren Chasse en Glenn Donaldson muzikale ideeën uitwisselen. Een creatief broeinest dat vertakkingen als The Blithe Sons, The Ivytree, Mirza en Thuja heeft opgeleverd. In de twee laatstgenoemde projecten is Smith actief, ook bracht hij enkele solo-albums onder zijn eigen naam uit. ‘Heave The Gambrel Roof’ is het vierde album onder het pseudoniem Hala Strana, eveneens een solo-project. Net als op eerder werk gaat Smith op verkenningstocht door de geschiedenis van de Oost Europese folkmuziek. Albanië lijkt dit keer de eindbestemming te zijn. ‘Heave The Gambrel Roof’ telt elf stukkken waarvan er vier Albanese traditionals zijn. De vraag is echter welke. Goed, dat staat uiteraard keurig in het boekje vermeld. Maar puur op het gehoor doet zich nauwelijks enig onderscheid voor. Het zijn rijk gearrangeerde, meditatieve instrumentals waarbij Smith gebruik maakt van alle denkbare snaarinstrumenten, aangevuld met een aantal zelfgemaakte constructies en minder gangbare, veelal uit Azië afkomstige curiosa zoals de bul bul tarang en bouzouki. Hetzelfde geldt voor de klankbuizen, met de trombone als bekende en de xaphoon als uitheemse variant. Kortom, een waslijst aan instrumenten waarbij naslagwerken soms onmisbaar zijn. Binnen de hedendaagse (free) folk beweging is dat niet uitzonderlijk, het gebruik van onconventionele instrumenten, maar zelden wordt het met zoveel zorg en kennis uitgewerkt. ‘Heave The Gambrel Roof’ is daarmee een hoofdstuk apart en mag gerust als een bescheiden meesterwerk worden beschouwd.

MP3 ‘Heave The Gambrel Roof’
Audio

Ellen Fullman/Sean Meehan

Ellen Fullman + Sean MeehanEllen Fullman + Sean Meehan (CD, Cut)
Sinds vijfentwintig jaar experimenteert de Amerikaanse componiste Ellen Fullman met de door haar ontworpen Long String Instrument. Een reusachtige installatie, waarbij over een lengte van 14 meter – op taillehoogte – twee clusters snaren zijn gespannen die aan weerszijden uitkomen op houten klankkasten. Tussen de twee clusters is een soort gangpad aangelegd waar Fullman tussendoor kan lopen en zo de mogelijkheid heeft om aan beide kanten de snaren te bedienen. (Deze afbeeldingen geven helder de omvang en constructie weer). Met hars op de vingers wrijft ze over de snaren, wat zeer uiteenlopende klanksoorten oplevert. Qua klankkleur komt het enigszins in de buurt van een glas harmonica, een instrument waarbij schuin aflopende glasplaten met de voet worden bediend. Op deze titelloze CD gaat Fullman de samenwerking aan met de Amerikaanse percussionist Sean Meehan. Hij hanteert wrijving eveneens als toegepaste methodiek. Met een ijzeren pen strijkt hij over het oppervlak van een snare-drum of cimbaal, wat net als Fullmans Long String Instrument schelle en lang aanhoudende klanken genereert. Het levert een boeiende tweestrijd op, in drie min of meer inwisselbare composities, waarbij de twee elkaar volledig de ruimte gunnen. Toch zou je het duo vooral eens met eigen ogen aan het werk moeten zien. Als die kans zich ooit voordoet. De Long String Instrument is een attractie op zich, maar het is ook dankbaar om te zien wie voor welke klanken daadwerkelijk verantwoordelijk is. Want dat is nu soms gissen.

MP3 ‘1′ (excerpt)
Audio

MP3 ‘2′ (excerpt)
Audio