Visitations – Visitations (LP, Time-Lag)
Uit Portland, Maine komen ze. Een trio. Meer informatie is er niet. Zelfs een zoektocht op internet levert nauwelijks iets op. De albumhoes is eveneens volledig anoniem. Een met inkt aangebrachte en zeer gedetailleerde tekening siert de buitenkant, waarmee een overdaad aan planten en bloemen wordt afgebeeld. Geen titels. Geen tekst. Niets. Mysterieus dus. Wat ook over de muziek gezegd kan worden. Visitations maakt een soort bevreemdende, licht psychedelische kampvuurliederen. Eenvoudige akkoorden, vrijwel geheel akoestisch, waarbij een prettige wisselwerking gaande is tussen de mannelijke en vrouwelijke zang. De laatstgenoemde eist een opvallende rol op, aangezien haar vocalen dezelfde registers bereiken als die van Josephine Foster of Larkin Grimm. Een krachtige stemvolume waar optimaal gebruik van wordt gemaakt. Folk met opera-achtige aria’s, het blijft een bijzondere combinatie van twee – op het oog – niet rijmende genres. Het titelloze album van Visitations telt acht liedjes die veelal in traag voortkabbelende melodieën ontaarden. Onvermoeibare en verknipte plattelandsfolk, zonder al te opdringerig te worden, zoals bijvoorbeeld ook Matt Valentine & Erika Elder de juiste balans weten te vinden. Wellicht één van de meest opvallende folk-albums van dit jaar.
MP3 ‘2′ (excerpt)
Audio
Loren Connors – The Hymn Of The North Star (LP, Family Vineyard)
Zes-snaren-poëzie. Zo wordt de muziek van Loren Connors wel eens omschreven. Sinds zijn debuut in 1978 poogt de New Yorkse gitarist het authentieke bluesgeluid te herdefinieren. Met spaarzaam en traag ingezette intrumentatie, alsof het vinyl op een te laag toerental wordt afgespeeld. Stuurloze en sluierende blues waarbij elk ritmegevoel ontbreekt. Het snarenspectrum van Connors’ klankenpalet beperkt zich tot een sterk afgebakend terrein waarbinnen alle mogelijke combinaties worden opgezocht. Inwisselbaar? Misschien. Verveling? Dat nooit. Ondanks de inmiddels zeer omvangrijke discografie blijft elke nieuwe release een bijzondere gebeurtenis. En Connors stelt nimmer teleur. ‘The Hymn Of The North Star’ bevat zes donker getinte schetsen die je wederom tot ademloos luisteren dwingen. Zelden klinkt muziek zo teer en fragiel. Het zou voor de beeldvorming misschien niet van invloed mogen zijn, maar de gedachte dat Connors zijn gitaar met behulp van aangepaste armondersteuningen beroert, geeft de beluistering toch onbewust een extra lading mee. Sinds 1992 heeft hij de ziekte van Parkinson, maar de beheersing van zijn gitaarspel blijft uitzonderlijk. Connors blinkt uit in subtiliteit en ingetogenheid. ‘The Hymn Of The North Star’ voegt daar het zoveelste belangrijke hoofdstuk aan toe.
MP3 ‘A’ (excerpt)
Audio