A Taste Of Ra – Morning Of My Life (CD, Häpna)
De Zweedse singer-songwriter Nicolai Dunger is een doorgewinterde muzikant die onder eigen naam reeds twaalf albums uitbracht. Een ietwat belegen discografie tot dusver. De meeste roem vergaarde hij met het album ‘Tranquil Isolation’, waar hij de samenwerking met Will Oldham aanging. Maar ook dit lichtpunt bleek slechts een waakvlam te zijn. De vonk sloeg pas goed over met A Taste Of Ra, een tijdelijk pseudoniem waarmee Dunger zich aan avontuurlijke uitstapjes wilde wagen. Er verschenen twee titelloze albums, eveneens bij Häpna, waar hij met instrumenten, zang- en opnametechnieken experimenteerde. Licht psychedelische folk die in korte en ruwe schetsen werd vastgelegd. ‘Morning Of My Life’ complementeert de drieluik. Voor het slotstuk werd de hulp ingeschakeld van een groot muzikantenkorps. ‘Morning Of My Life’ is gebaseerd op één melodie die in zes verschillende passages zijn uitgewerkt. Een verkapte potpourri die meerdere muziekstijlen beslaat. Het album wordt ingeleid met abstracte en schelle klarinetklanken, die na drie minuten plaats maken voor de combinatie gitaar, viool en accordeon, later aangevuld met piano en opzwepende drums. De stem van Dunger valt in. “When we moved to tent and the light was golden and we were young…” Tussen de regels door gunnen de drums, contrabas en saxofoon zich een jazz-onderonsje. Dunger vervolgt zijn relaas met herinneringen aan vroeger. “You woke in the night when the birds were singing just for you.” Tot een noise-eruptie losbarst, waarna – met hetzelfde gemak – een klassiek intermezzo de revue passeert. Pats! Wederom een onwelluidend lawaai, dat zich langzaam laat ontvouwen tot een, jawel, rockende groove met funky slagwerk. Dunger is intussen gaan schreeuwen. Eenmaal klaar is het weer de beurt aan de klarinet en mag een computer de melodie nog tot een ambient passage bewerken. ‘Morning Of My Life’ is geen gemakkelijke kost, maar met de in totaal 40 minuten durende dwaaltocht wordt A Taste Of Ra met gepaste toon uitgeluid. Experiment, daar was het immers om te doen.
MP3 ‘Morning Of My Life’ (excerpt)
Audio
Susan Alcorn – And I Await The Resurrection Of The Pedal Steel Guitar (LP, Olde English Spelling Bee)
We kunnen er niet langer omheen, de pedal steel – de strijkplank onder de snaarinstrumenten – is terug van weggeweest. Onlangs nog, toen de Amerikaanse en in Schotland woonachtige Heather Leigh (o.a. Charalambides, Scorces en Taurpis Tula) voor een paar optredens ons land aandeed. Leigh bespeelde een pedal steel gitaar, waarbij het authentieke geluid op een prettige wijze geruïneerd werd, vervormd door allerlei geluidseffecten. Het toeval wil dat dezelfde Heather Leigh haar eerste pedal steel gitaar van haar voorbeeld en leermeester Susan Alcorn kado kreeg. Ook Alcorn, die net als Leigh uit Houston afkomstig is, mijdt de traditionele paden. Maar waar het geluid van Leigh soms enigszins overstuurd dreigt te raken, kiest Alcorn voor de meer gebruikelijke toonsoorten. Weliswaar in een minder traditionele vorm. Verwacht geen klassieke country-deuntjes. Neen. Alcorn bestrijkt het instrument op zeer ingetogen wijze, zoals bijvoorbeeld ook Loren Connors zijn gitaar beroert. Op de tast. Stemmig, maar melodieus. Voorzichtig schuiven de vingers naar de plekken waar ze worden verwacht, soms aarzelend, soms met rasse schreden. Zonder haar op een overdaad aan virtuositeit te kunnen betrappen. Sterker, het werk van Alcorn (‘And I Await…’ is intussen haar vijfde solo-album) laat zich kenmerken als een minimalistische variant op het gangbare genre. Zover je van een genre kunt spreken. Maar allicht wordt het geduld van Alcorn beloond. En is de opmars van de pedal steel met ‘And I Await…’ inmiddels ingezet.
MP3 ‘And I Await’ (excerpt)
Audio
X.O.4 – Cataracts (LP, Ecstatic Peace)
X.O.4 – Lost Signals (LP, Ultra Eczema)
Bevat de naam nu twee cijfers en een letter? Of twee letters en een cijfer? Voor het gemak houden we het nu even op het laatste. X.O.4 dus, een trio uit Massachusetts bestaande uit Bill Nace, John Truscinski en Jake Meginsky. Bill Nace geniet de meeste bekendheid van de drie. Zijn naam dook eerder op in Vampire Belt, een improvisatieduo dat hij met Chris Corsano vormt, alsook Wooden Wand & The Vanishing Voice en diverse samenwerkingsprojecten met Thurston Moore, zoals An Alien Heat en Northampton Wools. ‘Cataracts’ en ‘Lost Signals’ zijn de twee eerste volwaardige albums van X.O.4, die kort na elkaar volgen. Het trio excelleert in geïmprovisserde dronescapes. Gitaar, percussie, tapes… Het is echter gissen, aangezien de anonimiteit hier hoog in het vaandel wordt gedragen. Het dwingt de luisteraar om de muziek nog intensiever te ondergaan, wat een enerverende onderneming blijkt te zijn. Als de naald in de groeven van het vinyl zakt waan je je al snel op een grauw, maar bedrijvig industrieterrein, waarbij de schurende en klaterende omgevingsgeluiden onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Hemelse klanken worden afgewisseld met destructieve mokerslagen, waardoor het desolate decor soms zijn schoonheid prijsgeeft, maar ook vaak een soort weemoedheid uitstraalt. De wisselende stemmingen creëren een optimaal spanningsveld, waarbinnen duidelijke accenten worden aangebracht. Het trio goochelt met raadselachtige geluiden, die je voortdurend op het verkeerde been zetten. De titel ‘Lost In Signals’ dekt misschien nog wel het meest de lading. Verwarring alom.
MP3 ‘Cataracts’ (excerpt)
Audio
MP3 ‘Lost In Signals’ (excerpt)
Audio
A Taste Of Ra – Morning Of My Life (CD, Häpna)
