DWARSPLUS No:127 28/02/09
Een uur lang nonstop nieuwe cd’s en vinyl uit afl. 127 van Dwarsplus.
Zonder presentatie en dergelijke
meric long ‘notes’ cd ‘dodo bird’
eigen beheer
micah blue smaldone ‘the clearing’ cd ‘the red iver’
immune recordings immune002
mark kozelek ‘if you want blood’ cd ‘the family lp’
caldo verde cv007
matt valentine & erika elder ‘the hungry stones’ cd ‘drone trailer’
di christina step12
pan american ‘there can be no thought of finishing’ cd ‘white bird release’
kranky krank128
pocahaunted ‘the weight’ lp ‘chains’
teardrops td010
elm ‘mist left to hide the ashes’ cd ‘woven into the light’
blackest rainbow
barn owl ‘flight of anhinga’ lp ‘barn owl/tom carter’
blackest rainbow
theo travis and fear falls burning ‘the lamentation returns’ lp ‘the tonefloat sessions’
tonefloat tf60
conspiracy of beards ‘hallelujah’ cd ‘s/t’
out of round oorcd0
Luister naar Dwarsplus nonstop nr 127 (28 februari 2009)
dwarsplus-muziek-nr127-280209
Mariee Sioux – 10 februari 2009
Mariee Sioux is een 24-jarige zangeres gitariste uit Nevada City in Californie. Opgroeiend in een berg- en bosrijke omgeving en met muziek makende ouders die allebei tot Amerika’s oorspronkelijke bewoners behoren, de Paiute stam, kreeg zij genoeg ingrediënten om bewust van haar afkomst zelf muziek te gaan maken.
Na eerder zelf de cd’s ‘A Bundled Bundle Of Bundles’ en ‘Pray Me A Shadow’ in eigen beheer te hebben uitgegeven kwam haar officiële debuut cd ‘Face In The Rocks’ in 2007 uit bij Grass Roots Records. Met veel beeldspraak zingt zij met een prachtstem haar poëtische en epische songs waarin zij haar indiaanse afkomst niet verloochent. Met veel beeldspraak laat zij spiritualiteit en haar verbondenheid met de natuur spreken.
Luister hier naar de sessie die Mariee Sioux bijgestaan door Ashley Taylor deed op 10 februari toen zij voor een tweede keer te gast was bij Dwars.
mariee-sioux-session-100209
tags: folk, mariee sioux, singer songwriter
Een portret van Religious Knives met exclusieve sessie-opnamen en interview
Ongeveer vijf jaar terug in Brooklyn begonnen zangeres en toetseniste 
Maya Miller en zanger 
gitarist Michael Bernstein met Religious Knives en vanaf 2006 kregen zij versterking van Todd Cavallo op bas en Nate Nelson op drums. Van Religious Knives kwamen er, los van cdr’s, cassettes en singels, een handvol lp’s en cd’s uit bij No Fun Productions, Heavy Tapes, Troubleman Unlimited en eind 2008 verscheen hun meest recente cd ‘The Door’ bij Ecstatic Peace!.
Muzikaal maakten Maya Miller en Michael Bernstein met hun 
band Religious Knives een ontwikkeling door van een experimental psych drone combo tot een ware alternatieve rockband met een donker hoekig krautrockachtig geluid en door het zeurderige orgeltje blijft ook steeds een associatie met The Doors omhoog komen. Met de sound dat Religious Knives op de laatste twee albums ‘It’s After Dark’ en ‘The Door’ laat horen is het eigenlijk verrassend wanneer je je realiseert dat Maya Miller en Michael Bernstein met noise begonnen toen zij in 2001 deel werden van de band Double Leopards.
Luister hier naar het portret van Religious Knives met exclusieve sessie-opnamen en interview, opgenomen in Studio Desmet op 21 september 2008.
religious-knives-special
tags: Religious Knives, special
Steve Gunn – 8 december 2008
Steve Gunn is een in Brooklyn woonachtige gitarist die korte tijd in de noise-rockband Magik Markers speelde en die samen met Marcia Bassett het experimentele dronefolk combo GHQ vormt. Maar ook solo laat Steve Gunn van zich horen; als een gitarist die intuïtief en virtuoos is en zowel improvisatie als gevoel voor traditie in zijn spel integreert.
In 2007 debuteerde Steve Gunn met een door Onomato Records uitgebrachte titelloze eepee waarop hij zijn fingerpicking stijl combineert met
improvisaties en invloeden van traditionele Marokkaanse volksmuziek. Dat Steve Gunn zich niet wil laten vastpinnen als zijnde een raga-gitarist of John Fahey discipel blijkt wel uit hoe hij op zijn eerste volwaardige cd ‘Sundowner’, die in 2008 door Digitalis Industries werd uitgegeven, diverse invloeden en ideëen weet te laten samenvloeien. Niet alleen komen hierop oude countryblues, improvisaties en raga’s naar voren maar ook een cover van John Martyn geeft aan dat hij zijn horizon verbreedt; want inderdaad hij zingt nu ook.
Luister hier naar de sessie die Steve Gunn voor Dwars deed op 8 december 2008 in Studio Desmet.
steve-gunn-session-081208
tags: sessie, steve gunn
Op zaterdag 7 maart vindt weer het jaarlijkse Kraak Festival plaats in Brussel. Zoals altijd een verrassend programma waarbij uitersten niet geschuwd worden. Tijdens deze 11de editie zullen o.a. te zien en te horen zijn: Wavves, Henry Flynt, Valerio Cosi, Fabulous Diamonds, Geoff Leigh, Köhn en Vomir, El-G en Ame Son.
Kraak, dat ruim tien jaar terug begon als label, is in de loop der jaren uitgegroeid tot een ware organisatie met als vaste kern Dave Driesmans, Steve Marreyt en Tommy De Nys. Samen runnen ze Kraak met aandacht voor vernieuwende, experimentele, soms confronterende maar vaak verrassende muziek die een weg vindt via het muziektijdschrift Ruis. Natuurlijk is er nog steeds Kraak het label en verder veel concerten en drie festivals te weten het Courtisane Festival en het Pauze Festival, beide in Gent. De derde en belangrijkste is het Kraak Festival dat ontstond in Hasselt en nu voor de tweede keer plaatsvindt in Brussel. Voor meer info.
In deze special wordt met diverse muziekvoorbeelden en een gesprek met organisator Steve Marreyt het Kraak Festival onder de loep genomen.
kraak-festival-2009
tags: kraakfestival2009
Een portret van Zonderland met exclusieve sessie-opnamen en interview
Zonderland is een Utrechts trio dat vijf jaar geleden ontstond toen drie muziekliefhebbers de koppen bij elkaar staken. Toen nog beïnvloed door bands als Godspeed You Black Emperor, Stars Of The Lid en Tarentel. Maar al snel ontwikkelde Zonderland zich met een flinke dosis improvisatie en 
experimenteerdrift voorbij de postrock in de richting van de free music. Met als resultaat de cd ‘Oedipus Motherfucker’ die zij eind 2007 in eigen beheer uitgaven. Ook werd Zonderland vorig jaar uitgenodigd om te participeren in de theaterproduktie Moroi. Onder leiding van maakster Jenneke van der Weijden werkten het dansatelier Inazuma, Zonderland en actrice Ingrid Cornelissen al improviserend samen.
Zonderland; vrije klanken ergens tussen postrock en free music; instrumentaal met wat ambient, vleugje noise en een toefje metal maar vooral altijd geïmproviseerd. Dus op herhaling is dit drietal moeilijk te betrappen.
Zonderland deed op 28 juni vorig jaar voor Dwars in Studio Desmet een interview en sessie en bestond toen uit Sietse van Erve op laptop en treated vocals, Michel van Henten op elektrische gitaar en Bart Zonderland drums.
Luister hier naar het portret van Zonderland.
zonderland-special
tags: freemusic, portret, postrock, zonderland
Maurizio Abate – ‘Armonicum’ (LP, Qbico)
De lp ‘Armonicum’ is het derde solo album van de Italiaanse gitarist Maurizio Abate die zich verder voornamelijk binnen Italiaanse impro scene beweegt, zo vormt hij samen met saxofoniste Virginia Genta een duo en speelt hij in het Neokarma Jooklo Sextet. Als solo gitarist plaatst hij zich naast snarenfenomenen als James Blackshaw, Harris Newman, Ben Chasny of Jack Rose tijdens zijn meer experimentelere fase. Kenmerkend voor Maurizio Abate’s solowerk zijn de akoestische instrumentale drone-achtige stukken, waarin hij met zijn buitengewoon virtuoze gitaarspel en het gebruik van instrumenten als akoestische en elektrische gitaren, national steel guitar, mondharmonica, kalimba, tafel harmonium en een tanpura, elementen uit spaghetti-westerns, Indiase raga’s en countryblues laat versmelten. Zo creeërt Maurizio Abate prachtige lange nummers waar het met name gaat om het rijke spel van de boventonen.
Maurizio Abate’s lp ‘Armonicum’ werd in de Griekse alfabet serie van het kleine label Qbico uitgebracht. Een reeks van lp’s die in absurd kleine edities verschijnen, zoals de lp ‘Armonicum’ in een oplage van slechts 99 exemplaren. Binnenkort in Dwarsplus natuurlijk aandacht voor deze lp van Maurizio Abate en luister hier nu alvast naar twee stukken.
Maurizio Abate ‘Egotrip’
maurizio-abate-egotrip
Maurizio Abate ‘The Carpet’
maurizio-abate-the-carpet
tags: experimentalfolk, Maurizio Abate
DWARSPLUS No:126 21/02/09
Een uur lang nonstop nieuwe cd’s en vinyl uit afl. 126 van Dwarsplus.
Zonder presentatie en dergelijke!
micah blue smaldone ‘a guest’ cd ‘the red river’
immune recordings immune002
fire on fire ‘flordinese’ cd ‘the orchard’
young god rec. Yg38
meric long ‘coals’ cd ‘dodo bird’
eigen beheer
dm stith ‘thanksgiving moon’ cd ‘heavy ghost’
asthmatic kitty akr044
the alps ‘the coming tide’ cd ‘a path through the moon’
root strata 51
natural snow buildings ‘the cursed bell (1st version) cd ’sunlit stone’
students of decay sod70-71
brethren of the free spirit ‘into the dust of the earth’
cd ‘the wolf also shall dwell with the lamb’
important rec. Imprec222
cam butler ‘across the stormy seas’ cd ‘dark times (symphony no.2)’
srp002
the big eyes family players ‘yellow bird march’ cd ‘donkeysongs’
rusted rail 2008
mark kozelek ‘new partner’ cd ‘the family lp’
caldo verde cv007
andy dale petty ‘the coo-coo’ cd ‘all god’s childern have shoes’
voodoo rhytmn vrcd49
phosphorescent ‘heartaches of a fool’ cd ‘to willie’
dead oceans doc013
tex la homa ‘the unanswered question
cd ‘little flashes of sunlight on a cold dark sea’
acuarela discos noise1087
Luister naar Dwarsplus nonstop nr 126 (21 februari 2009)
dwarsplus-muziek-nr126-210209
Een portret van William Elliott Whitmore met exclusieve sessie-opnamen en interview
Countryblues is wat het repertoire van William Elliott Whitmore is: puur, rauw, rudimentair en die vooral authentiek doorrookt en doorleefd klinkt, alsof de tijd sinds de jaren dertig vorige eeuw heeft stilgestaan. De 
tijdloosheid en ongepolijstheid van zijn countryblues doen meteen denken aan die van legendes als banjospeler Dock Boggs en bluesfenomeen Robert Johnson, zonder dat William Elliott Whitmore als een copycat aan de gang is gegaan. William Elliott Whitmore die opgroeide in Iowa op een boerderij vlak bij de Mississippi is net dertig en maakte tot nu toe solo, los van wat singels en een eepee, drie cd’s die uitkwamen bij Southern Records en begin 2009 is eindelijk zijn nieuwe cd ‘Animals In The Dark’ verschenen bij het Anti label.
Wat het meest opvalt in de countryblues van
William Elliott Whitmore’s eerste drie albums is dat vrijwel al zijn nummers dood, sterven, verval en noodlot als thema hebben. Recht voor zijn raap en bijna zonder gebruik van metaforen confronteert hij de luisteraar met zijn persoonlijke leed. Al van jongs af aan leerde William Elliott Whitmore dat dood en doodgaan bij het leven hoorden en onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.
Zijn ouders stierven kort na elkaar; zijn vader had een ernstige nierziekte en zijn moeder overleed bij een motorongeluk, tel daarbij op het harde leven op een boerderij waar de dood ook een onvermijdelijk 
element is en je hebt als puber genoeg stof om of over na te denken of met je kop tegen de muur te gaan. William Elliott Whitmore begon met het schrijven van songs.
En zo vormen zijn cd’s ‘Ashes To Dust’, ‘Hymns For The Hopeless’ en ‘Song Of The Blackbird’ samen een triologie. Drie cd’s die samen een moeilijke periode uit William Elliott Whitmore’s leven beschrijven maar die vooral als een verwerkingsproces dienden. Geheel terecht quotte William Elliott Whitmore op een van zijn cd’s Samuel Beckett: ‘when you’re up to your neck in shit, the only thing left to do is sing’.
Bijna tegelijkertijd met het uitkomen van cd ‘Song Of The Blackbird’ werd ook van 
hem een songbook gelimiteerd uitgegeven. Hierin zijn liedteksten die zich regelmatig als poëzie laten lezen. Het is ook een bundel die vooral prachtig is vormgegeven, als het meest luxe overlijdensbericht dat je je maar kunt voorstellen. Vormgeving is sowieso belangrijk voor William Elliott Whitmore, van de triologie zijn alle drie de cd hoezen vormgegeven als een altaar. Het zijn composities met veel dierenschedels, skeletten, verwelkte rozen en zwart, heel veel zwart.
Luister naar het portret van William Elliott Whitmore met exclusieve sessie-opnamen en interview ten tijde van het afronden van zijn triologie begin 2007
william-elliott-whitmore-special-010109
tags: countryblues, special, william elliott whitmore
Wavves – 12 februari 2009
Het is zo’n twee jaar geleden in San Diego in Californië dat Nathan Williams, net twintig, met Wavves begon. Skateboards, zon, surfen, wat rondhangen en slechte apparatuur leidde tot authentieke
lo-fi beachpunk of noiseskatepop. Wat volgde was een titelloze debuut cd die eind vorig jaar verscheen bij het kleine label Woodsist en nu al op stapel staat de tweede van Wavves, getiteld ‘Wavvves’. Deze zal begin maart door Fat Possum worden uitgebracht.
Toen Wavves op 12 februari aankwam in Studio Desmet om voor Dwars een sessie te doen, bleken er al snel problemen. Nathan en zijn drummer Ryan waren net op Schiphol aangekomen, maar niet door hun toermanager van te voren op de hoogte gebracht van de sessie. Tot overmaat van ramp zat Nathan ook nog eens tegen een fikse verkoudheid aan te hikken en was al bijna zijn stem kwijt. Gelukkig liet hij zich niet kennen, pakte een akoestische gitaar en speelde alsnog een paar nummers tot hij helemaal begon te piepen en het echt niet meer ging.
Luister hier naar de akoestische sessie die Wavves deed op 12 februari 2009
wavves-session-120209
tags: lofiskatepunk, sessie, wavves
