Nieuw toegevoegd aan het Vpro Dwars Archief:
The Great Lake Swimmers – 13 oktober 2005
Verfijnde en subtiele alt.country is het wat de Canadese songwriter Tony Dekker met zijn Great Lake Swimmers sinds 2001 maakt. Hiervan getuigen vier cd’s, de laatste ‘Lost Channels’ kwam eerder dit jaar uit bij Nettwerk Records. Tony Dekker, hij heeft Nederlandse roots, bracht zijn jeugd door op platteland in het zuiden van Ontario met een muzikaal dieet van traditionele country. Dit en de ontdekking van de ‘do it yourself’ attitude van de punk, maakte dat hij zelf ook muziek wilde gaan maken. Een ontwikkeling die pas echt vorm kreeg toen een vriend een akoestische gitaar bij hem achterliet. De alternatieve country van Great Lake Swimmers mag dan zonder meer elegant en subtiel genoemd kunnen worden, maar het zijn toch vooral de teksten die opvallen. Zijn liefde voor schrijvers als Leonard Cohen en grote Amerikaanse klassiekers als William Faulkner en negentiende eeuwse schrijvers als Walt Whitman, Emmerson en Thoreau, maakte dat Tony Dekker literatuur ging studeren, vooral ook omdat hij de ambitie had om zelf schrijver te worden. Het schrijven is zeker zijn sterkste kant, hij gebruikt de muziek eerder als hulpmiddel om zo zijn teksten nog meer te laten spreken.
Ten tijde van de sessie die Great Lake Swimmers exclusief voor Dwars deed was net de tweede cd ‘Bodies And Minds’ uit en bestond de band uit Tony Dekker zang en gitaar, Erik Arnesen op banjo en electrische gitaar, Almog Ben-David bas en keyboard en drummer Colin Huebert.
Luister hier naar de sessie die Great Lake Swimmers deed op 13 oktober 2005 in Studio Desmet.
the-great-lake-swimmers-session-1310051
tags: alt.country, americana, great lake swimmers, sessie
Volcano Choir – Unmap (cd, Jagjaguwar)
Volcano Choir is een postrock band uit Wisconsin waarvoor Collections Of Colonies Of Bees en Justin Vernon al in 2005 de handen ineen sloegen. Een samenwerking die dus al begon voordat Justin Vernon met zijn soloproject Bon Iver van zich deed spreken. Sterker nog, het was juist door deze samenwerking dat Justin de moed kreeg om als Bon Iver met de opnamen voor ‘For Emma, Forever Ago’ te beginnen. Volcano Choir was in eerste instantie dan ook slechts het heen en weer zenden van muziekfiles en pas eind 2008 vonden de daadwerkelijke opnamen plaats, die zouden leiden tot de cd ‘Unmap’, in Justin Vernon’s home studio. Ongetwijfeld zullen veel nietsvermoedende Bon Iver fans door de muziek van Volcano Choir in de gordijnen gejaagd worden, want de traditionele lied structuren worden door Volcano Choir voorzichtig met voeten getreden en de zang van Justin Vernon is ook al niet al te prominent aanwezig. Hier staat dan wel tegenover dat hier experiment en muzikaliteit in balans zijn. Het is eerder voorzichtig zoeken naar nieuwe klankmogelijkheden en ritmes zonder dat het nu allemaal schrikbarend vernieuwend of confronterend is. Met de debuut cd ‘Unmap’, die door Jagjaguwar werd uitgebracht, laat Volcano Choir simpelweg horen dat het mogelijk is om zonder clichés een fraai en interessant postrock album te kunnen maken waarin je bij herhaaldelijk beluisteren steeds weer iets nieuws ontdekt.
Binnenkort in Dwarsplus meer aandacht voor de cd ‘Unmap’ van Volcano Choir en luister hier alvast naar ‘Meditation Is The Practice Of Death’.
volcano-choir-seeplymouth
tags: post rock, volcano choir
Een portret met exclusieve sessie-opnamen en interview van
Bexar Bexar
Bexar Bexar is een project van de Texaanse experimentele gitarist Brian Sampson. Organische lofi achtige ambient, met daarin field recordings en subtiele melodie lijnen, is wat hij maakt. Ambient die duidelijk schatplichtig is aan het vroege werk van Brian Eno maar ook aan groepen als Labradford en Boards Of Canada. Als Bexar Bexar maakte Brian Sampson twee volwaardige cd’s, ‘Haralambos’ en ‘Tropism’ die vooral opvallen vanwege het cinematografische aspect, beide klinken als ideale soundtracks en worden hiervoor dan ook regelmatig hiervoor gebruikt. Zo werd Brian ook gevraagd om speciaal voor tv series en films te gaan componeren.
Naast Bexar Bexar is Brian Sampson ook de man achter het kleine kwaliteits label Western Vinyl dat cd’s en singels uitbracht van b.v. Appendix Out, Papa M, Bonnie Prince Billy, Tren Brothers, Havergal, Burd Early en Dirty Projectors tot de meer experimentele releases van de laatste paar jaar zoals: Tetuzi Akiyama, Goldmund, Slow Six, Robert Lippok, Oren Ambarchi en natuurlijk Bexar Bexar.
Luister hier naar een portret van Bexar Bexar met exclusieve sessie-opnamen en interview opgenomen op 18 juni 2007 in Studio Desmet.
bexar-bexar-special-2009
tags: ambient, bexar bexar, experimental music, special
Om – God Is Good (cd, Drag City)
Na het uiteenvallen eind jaren negentig van de Californische band Sleep werd in 2004 door bassist Al Cisneros and drummer Chris Hakius het duo Om gevormd. Om, dat staat voor Ohm (spreek uit als aum), is de meest heilige klank in het Hindoeïsme die het grote mysterie van het ontstaan, het bestaan en het vergaan van de wereld omvat. Was Sleep een stoner metal trio met als eigenschap een ultiem repetitief en monotoon geluid, zo ontwikkelt Om zich nu voorzichtig verder binnen het kosmische minimalistische metal genre, met nog steeds een voorkeur voor herhalingen en een zwaar, vaak loodzwaar geluid, met in de teksten gegoochel met religie, mythologie en mystieke elementen. Om schaart zich dan ook naadloos in de community van bands als: Current 93, Sun City Girls, Six Organs Of Admittance, Sunn O))), Lichens en Grails.
Het album ‘God Is Good’ (Drag City) is het vierde dat Om maakte. Met als nieuwe drummer Emil Amos (uit Grails) heeft er zekere verrijking in de muziek van Om plaats gevonden; vrijer drumwerk, meer details en zelfs een frivole dwarsfluit. De zoektocht naar de ultieme oerklank hoeft dan ook niet per definitie saai en monotoon te zijn.
Binnenkort in Dwarsplus meer aandacht voor de cd ‘God Is Good’ van Om en luister hier alvast naar ‘Meditation Is The Practice Of Death’.
om-meditation-is-the-practice-of-death
tags: cosmic metal, om
DWARSPLUS No:155 26/09/09
Een uur lang muziek uit afl. 155 van Dwarsplus.
Zonder presentatie en dergelijke
vic chesnutt ‘it is what it is’
cd ‘at the cut’ constellation cst060
nancy elizabeth ‘ruins’
cd ‘wrought iron’ the leaf label bay68cd
to kill a petty bourgeoisie ‘i will hang my cape in your closet’
cd ‘marlone’ kranky krank135
fell ‘dust on countertops’
cd ‘incoherent lullabies’ camera obscura cam086cd
helena espvall & masaki batoh ‘until tomorrow’
cd ‘overloaded ark’ drag city dc388cd
efterklang & the danish national chamber orchestra ‘frida found a friend’
cd ‘performing parades’ the leaf label bay69cd
windmill ‘epcot slow’
cd ‘epcot starfields’ melodic melo063
jim o’rourke ‘the visitor’
cd ‘the visitor’ drag city dc375cd
Luister hier naar Dwarsplus nonstop nr 155 (26 september 2009)
dwarsplus-muziek-nr155-260909
Peter Delaney – 21 mei 2009
Al een jaar of acht is Peter Delaney gitarist in de Ierse indie rock band Red Eskimo. Om iets geheel anders ernaast te doen begon hij een paar jaar geleden zijn eigen liedjes te schrijven. Hij liet zich hiervoor inspireren door oude blues, Hawaïaanse ukelele muziek en folk uit de befaamde Alan Lomax collectie. Zo ging hij solo zichzelf op een ukelele begeleiden en kregen zijn liedjes vorm. Dit zijn observaties en impressies van het dagelijkse leven, zoals b.v. een zwerver in de straten van Dublin en het uitzicht bij zijn ouderlijk huis. De eerste cd-eepee ‘Duck Egg Blue’ bracht Peter Delaney eind 2008 in eigen beheer uit.
Luister hier naar de sessie die Peter Delaney deed op 21 mei 2009 in Studio Desmet.
peter-delaney-session-210509
tags: folk, peter delaney, songwriter
The Mountain Goats & Kaki King – Black Pear Tree
(12″, Cadmean Dawn)
The Mountain Goats & John Vanderslice – Moon Colony Bloodbath
(12″, Cadmean Dawn)
Sinds begin 1991 maakt de uit Amos, in Iowa, afkomstige John Darnielle al liedjes als The Mountain Goats. Er verschenen van The Mountain Goats in totaal elf officiële albums en verder tientallen cassettes, singels, tien- en 12-inches en binnenkort komt het nieuwe album ‘The Life Of The World To Come’ uit bij 4AD. Dat John Darnielle een classicus is, 
hij studeerde Engels en klassieke talen, komt zeker tot uiting in zijn liedjes. Deze zijn niet gespeend van enige hermetiek. Ze zijn vaak, op zijn zachtst gezegd, tamelijk cryptisch te noemen al worden ze allen gekenmerkt door een duidelijke verhaallijn waarvoor hij vaak persoonlijke ervaringen gebruikt. Hij deelde door de jaren heen zijn liedjes ook in categorieën, b.v. de Alpha songs, dat zijn nummers die over scheiden en scheidingen gaan, en de Going To songs, die gaan over mensen die verhuizen en denken dat ze het dan beter zullen krijgen. Dit soort nummers zijn nu eens niet te vinden op de twee 12-inches die afgelopen jaar gelimiteerd uitkwamen en alleen tijdens zijn optredens te krijgen waren. Weliswaar zijn het samenwerkingen van John Darnielle en Kaki King en John Vanderslice, maar beide 12-inches hebben nog steeds alle kenmerken van authentieke Moutain Goats kwaliteit.
Binnenkort in Dwarsplus meer aandacht voor deze 12-inches en luister hier alvast naar:
The Mountain Goats & Kaki King met ‘Black Pear Tree’
mountain-goats-kaki-king-2-mlas_01-03
The Mountain Goats & John Vanderslice met ‘Surrounded’
mountain-goats-john-vanderslice-surrounded
tags: john darnielle, songwriter, the mountain goats
Pocahaunted – 22 juni 2009
Het was in 2006 in Los Angeles dat Amanda Brown en Bethany Cosentino besloten om als het experimentele psych folk duo Pocahaunted te gaan opereren. Vele, vele uitgaven volgden in een hoog tempo. Varierend van cdr’s, cassettes, vinyl en cd’s en veelal in kleine oplagen bij labels als Not Not Fun, Woodsist, Blackest Rainbow, Weird Forest Records en Troubleman Unlimited. Alleen toen onlangs Bethany Cosentino vanwege haar studie van Los Angeles naar New York verhuisde was het moment daar van verandering. Niet alleen werd zangeres en bassiste Diva Dompe de vervangster van Bethany, maar Pocahaunted werd ook uitgebreid tot een ware band. Zo onderging ook de muziek van Pocahaunted een metamorfose; niet meer tribale en bezwerende psych trance maar nu psychedelische rock die overgoten werd met dub en monotone trash funk.
Tijdens de exclusieve sessie die Pocahaunted voor Dwars deed, bestond de band uit Amanda Brown zang, Diva Dompe zang en bas, Britt Brown elektrische gitaar en trompet, Cameron Stallones hammond b3 orgel en Ged Gengras op drums.
Luister hier naar de sessie die Pocahaunted deed op 22 juni 2009 in Studio Desmet.
pocahaunted-session-220609
tags: pocahaunted, sessie
Mount Eerie -Wind’s Poem (cd, tomlab)
Phil Elvrum noemt de nieuwe cd ‘Wind’s Poem’, die hij maakte als Mount Eerie, zijn ‘black metal’ album. Dat zou je ook geloven bij de eerste paar minuten die doom metal bands als Sunn 0))) niet onwaardig zouden zijn. Daarna ontvouwt zich, soms nog onderbroken door korte noise erupties, al snel en bijna op fluister niveau Phil’s zoektocht naar het ongrijpbare en onbegrijpelijke.
Phil Elvrum groeide op in een omgeving van enorme wouden en meren in de schaduw van de berg Mt Erie, in de staat Washington, en hij bracht een paar jaar geleden geheel geïsoleerd de winter door in de bossen in Noorwegen. Plekken waar in de schemering ieder zuchtje wind en ritselende bladeren al goed zijn voor een verhaal en waar je bij dreigend noodweer en storm slechts ontzag kan krijgen voor de natuur. Ervaringen zijn het die enorm van invloed zijn geweest voor Phil Elvrum. Zo verscheen er van hem al eerder het boek ‘Dawn’ met daarin de tekeningen die hij maakte in Noorwegen. De cd ‘Wind’s Poem’ is een vervolg van dit concept geworden, vaak poëtisch maar vooral donker, desolaat en een ode aan het mysterie. In een nummer als ‘Between Two Mysteries’ refereert hij, inclusief het muzikale thema van Angelo Badalamenti, zelfs aan Twin Peaks van David Lynch. Hoe dan ook, ‘Wind’s Poem’ kan als het voorlopig magnus opus van Phil Elvrum gezien en gehoord worden.
Binnenkort in Dwarsplus meer aandacht voor de cd ‘Wind’s Poem’ van Mount Eerie en luister hier alvast naar:
Mount Eerie met ‘Stones Ode’
mount-eerie-stones-ode
Mount Eerie met ‘Through The Trees’
mount-eerie-through-the-trees
tags: Mount Eerie
Een portret met exclusieve sessie-opnamen en interview van
L’Ocelle Mare
L’Ocelle Mare is niet alleeen de naam van een vlinder maar het is ook het solo project van de uit Frankrijk afkomstige gitarist en banjo speler Thomas Bonvalet, die sinds 2006 muziek maakt die op het eerste gehoor het idee geeft dat deze geïmproviseerd is. Niet dus, alles is overdacht en gecomponeerd. Voor de avant-folk van L’Ocelle Mare gebruikt Thomas Bonvalet naast akoestische gitaar en banjo ook een metronoom, mondharmonica en stemvork. Echter, naast de klanken van zijn instrument, is ook het geluid van het spelen zelf belangrijk, dus de lichaamsgeluiden. Twee albums maakte Thomas Bonvalet als L’Ocelle Mare, in 2007 een titelloos debuut voor Ruminance en in 2008 de cd ‘Porte d’Octobre’ die bij het label Souterrains-Refuges uitkwam.
Thomas Bonvalet begon met gitaarspelen toen hij in 1998 naar Bordeaux verhuisde en met drummer Vincent Beysselance het experimentele rock duo Cheval De Frise begon. Gefrustreerd door de onderlinge spanningen en van het continu te luid te moeten spelen besloot hij in 2004 om er een punt achter te zetten. Drastisch waren zijn stappen: hij ging totaal geïsoleerd, zonder auto, stromend water en elektriciteit in een bos in de Dordogne wonen en muzikaal hij besloot om solo als L’Ocelle Mare verder te gaan. L’Ocelle Mare werd heel wat ingetogener dan Cheval De Frise. Het is totaal akoestisch en zeker niet bang voor subtiliteit en stiltes, al zijn dezelfde invloeden nog steeds aanwezig, Gastr del Sol en John Fahey blijven op de achtergrond hoorbaar.
Luister hier naar een portret van L’Ocelle Mare met exclusieve sessie-opnamen en interview opgenomen op 3 november 2008 in Studio Desmet.
locelle-mare-special
tags: avant folk, locelle mare, special
