Jason Molina en Will Johnson – Molina And Johnson
(cd, Secretly Canadian)
Jason Molina en Will Johnson zijn twee uiterst productieve songwriters die hun sporen in de indie scene ruimschoots verdiend hebben. Begon Jason Molina midden jaren negentig met Songs:Ohia, klaaglijke folk die in de loop van de jaren meer rockend werd om vervolgens sinds 2005 over te gaan in het rockcombo Magnolia Electric Co.. Ook voor Will Johnson geldt min of meer hetzelfde. Te weten twee kanten; onder zijn eigen naam en als South San Gabriel presenteert hij ingetogen blues en folk en met Centro-Matic juist rauwe indierock. Al was het iets dat Jason Molina en Will Johnson al jaren van plan waren, pas begin dit jaar vonden beiden de tijd om samen nummers te gaan schrijven. Met groot succes, op de cd ‘Molina And Johnson’ (Secretly Canadian) laten ze zich van hun beste kant horen, sober en breekbaar klinken hun stemmen vol weltschmerz. Met de spaarzame en kale instrumentatie van o.a.: ingehouden percussie, gitaar, zingende zaag, piano en lapsteel, wordt dit effect versterkt. Melancholie in optima forma.
Binnenkort in Dwars meer aandacht voor de cd ‘Molina And Johnson’ van Jason Molina en Will Johnson en luister hier alvast naar:
‘Lenores Lullaby’
molina-and-johnson-lenores-lullaby
‘All Falls Together’
molina-and-johnson-all-falls-together
foto Jonathan Cargill
tags: alt.country, jason molina, will johnson
DWARSPLUS No:160 31/10/09
Een uur lang muziek uit afl. 160 van Dwarsplus.
Zonder presentatie en dergelijke
califone ‘funeral singers’
cd ‘all my friends are funeralsingers’ dead oceans doc028
molina and johnson ‘twenty cycles to the ground’
cd ‘s/t’ secretly canadian sc195
micah p.hinson ‘not forever now’
cd ‘all dressed up and smelling of strangers’ full time hobby fth080
volcano choir ’still’
cd ‘unmap’ jagjaguwar jag156
om ‘meditation is the practice of death’
cd ‘god id good’ drag city dc404cd
evangelista ‘i lay there in front of me covered in ice’
cd ‘prince of truth’constellation cst061
loren dent ‘winter during wartime’
cd ‘anthropology vol.1’ infraction infx034
aaron martin ‘lighting in the meadow grass’
cd ‘chautauqua’ preservation pre026
cursillistas ‘dirt.palm.line’
cd ‘les biches’ timelag rec. 046
steven r.smith ‘cities in decline’
lp ‘cities’ idem immune recordings
david wenngren ‘unreal’
cd ‘sleepless nights’ auetic auecd002
heather woods broderick ‘the colors’
cd ‘from the ground’ preservation pre027
Luister hier naar Dwarsplus nonstop nr 160 (31 oktober 2009)
dwarsplus-muziek-nr160-3110091
James Green – 22 mei 2009
Al ruim tien jaar is multi instrumentalist James Green met zijn band The Big Eyes Family Players in de weer, een groep met continu wisselende muzikanten. Folk is de enige vaste constante bij The Big Eyes Family Players, maar dan wel constant van gedaante veranderend en met alle mogelijke invloeden. Onlangs verschenen er twee nieuwe uitgaven van The Big Eyes Family Players, de cd ‘Folk Songs’ (Domino 2009), dit is een samenwerking van James Yorkston en The Big Eyes Family Players met inderdaad een selectie van interpretaties van traditionele folk songs, en de cd ‘Warm Room’ (Pickled Egg Records 2009) waarop The Big Eyes Family Players folk met klassieke muziek elementen en subtiel experiment combineren.
Van James Green verscheen er solo als gitarist slechts een mini cd, ‘Tempers’ (Early Winter Recordings 2004). Zijn composities worden iedere keer al snel weer uitgewerkt door The Big Eyes Family Players. Zoals ook te horen is in de speciale sessie die James Green voor Dwars deed, de meeste van deze nummers hebben al weer hun weg gevonden naar het repertoire van The Big Eyes Family Players.
Luister hier naar de sessie die James Green deed op 22 mei 2009 in Studio Desmet.
james-green-session-220509
tags: folk, guitarist, james green, sessie, the big eyes family players
Do Make Say Think – Other Truths (cd, Constellation)
Al ruim tien jaar lang timmert het uit Toronto afkomstige gezelschap Do Make Say Think aan de weg met zijn postrock. Sinds het ontstaan in 1996 maakte het al zes albums voor het Canadese label Constellation en werkte het vooral aan een gedegen live reputatie. Zeker in het begin moest Do Make Say Think opboksen tegen het succes van labelgenoten als Godspeed You! Black Emperor en b.v. fenomenen als Explosions In The Sky. Op dat moment een onbegonnen zaak, want waar Godspeed You! Black Emperor zonder meer vernieuwend was en Explosions In The Sky overdonderde met dynamiek en drama, zocht Do Make Say Think het in degelijkheid en het zoeken naar een eigen stijl. Een langzame ontwikkeling die uiteindelijk ook zijn vruchten afwierp. Zeker met de laatste twee cd’s, ‘You, You’re A History In Rust’ uit 2007 en de geheel nieuwe ‘Other Truths’. Vooral op ‘Other Truths’ hoor je een energieke band die plezier in het muziek maken heeft, met meer nadruk op het rockelement en effectief toegepaste koperblazers.
Luister hier naar Do Make Say Think met ‘Make’.
do-make-say-think-make1
tags: do make say think, post rock
Een portret met exclusieve sessie-opnamen en interview van
Whip
Niet alleen is Jason Merritt zanger/gitarist bij Timesbold, ook solo doet hij al ruim tien jaar van zich spreken als Whip. Zo verschenen er drie cd’s van Whip, ‘Song Song’ (Blackbean & Placenta 2000), 
‘Atheist Lovesongs To God’ (Zeal Records 2003) en ‘Blues For Losers’ (Zeal Records 2007). Hierop presenteert Jason Merritt een verfijnd soort alt.country met vooral opvallende teksten. Doorwrocht zijn deze zelfs; teksten waar je niet in een keer een vinger op kan leggen vanwege de gelaagdheid en beeldspraak. Dat Jason Merritt een studie Engelse literatuur achter zich heeft verloochent zich niet in de toewijding waarmee hij schrijft. En lezen bleef hij, b.v. ten tijde van ‘Blues For Losers’ hij was toen in de ban van de Roemeense schrijver Paul Celan, die in de vorige eeuw, beïnvloed door het symbolisme en het surrealisme, een belangrijk oeuvre schrijf. De teksten van Whip werden zo complexer door de collage-achtige technieken die Jason Merritt regelmatig gebruikt en met meer metaforen dan voorheen. Daarnaast zijn ze ook een stuk grimmiger geworden, ze gaan grotendeels over de destructieve aard van de mens.
Toen Whip een exclusieve sessie voor Dwars deed, bestond het uit liedschrijver Jason Merritt die zong en akoestische gitaar speelde en de multi instrumentalisten Tony San Marco en Kenneth Cowan die banjo, glockenspiel, lapsteel, keyboards, percussie en elektrische en akoestische gitaren voor hun rekening namen.
Luister hier naar een portret van Whip met exclusieve sessie-opnamen en interview opgenomen op 16 mei 2007 in Studio Desmet.
whip-special-2009
tags: alt.country, jason merritt, special, timesbold, whip
DWARSPLUS No:159 24/10/09
Een uur lang covers en plagiaat uit afl. 159 van Dwarsplus.
Zonder presentatie en dergelijke
James Yorkston & The Big Eyes Family Players ‘Low Down In The Broom’
cd ‘Folk Songs’ Traditional Domino wigcd236
Alaisdair Rroberts ‘the Bird’
12” Lal Waterson Honest Jon rec.
Michael Hurley ‘How Can I Leave’
12” Lal Waterson Honest Jon Rec.
Scout Niblett ‘I Wanna Love’
cd ‘Loving Takes This Course, A Tribute To The Songs Of Kath Bloom’
Chapter Music ch64
Bill Callahan ‘The Breeze & My Baby Cries’
cd ‘loving takes this course, a tribute to the songs of kath bloom’
chapter music ch64
Iron & Wine ‘Love Vigilantes’
cd ‘Around the Well’ new order sub pop spcd808
Marissa Nadler ‘No Suprises’
cdr Radiohead demo
Willard Grant Conspiracy ‘The Ocean Doesn’t Want Me’
cd ‘Paper Covers Stone’ Tom Waits Glitterhouse rec. grcd696
Nadja ‘Needle in the Hay’
cd ‘The Sun Always Shines on TV’ Elliott Smith the end rec.
Conspiracy of Beards ‘Hallelujah’
cd ‘s/t’ Leonard Ccohen Out of Round oorcd0
Peter Broderick ‘Christopher (for Suzanne)’
cd ‘Redrawn’ Soccer Committee & Machinefabriek eigen beheer
Susanna and the Magical Orchestra ‘Another Day’
cd ‘3’ Roy Harper Rune Grammofon rcd2090
Micah p. Hinson ‘While My Guitar Gently Weeps’
cd ‘All Dressed Up and Smelling of Strangers’ George Harrison Full Time Hobby fth080cd
Jim James ‘All Things Must Pass’
cd ‘Tribute To’ George Harrison Rough Trade rtradcd520
Luister hier naar Dwarsplus nonstop nr 159 (24 oktober 2009)
dwarsplus-muziek-nr159-241009
The Mountain Goats – 9 oktober 2009
John Darnielle is een singer songwriter die al bijna twintig jaar muziek maakt als The Mountain Goats. Zo verschenen er van The Mountain Goats sinds 1991 in totaal elf officiële albums en verder tientallen cassettes, singels, 10- 
en 12-inches. Van pure lofi in het begin tot de indie folkrock die hij de laatste paar jaar maakt. Waren de liedjes die John Darnielle grofweg de eerste tien schreef vaak behoorlijk cryptisch, met albums als ‘We Shall All Be Healed’ (cd, 4AD 2004) en ‘The Sunset Tree’ (cd, 4AD 2005) werd hij steeds persoonlijker. In zijn teksten nu veel van zijn eigen problemen, van misbruikt worden tot drugsproblemen. Ook het nieuwe album ‘The Life Of The World To Come’ (cd, 4AD 2009) van The Mountain Goats is zeer persoonlijk van aard. ‘The Life Of The World To Come’ is een liedcyclus geworden waarvoor John Darnielle de bijbel als uitgangspunt gebruikt, niet als een gelovig persoon maar vanwege het historische en culturele belang van de bijbel. Alle nummers verwijzen direct naar bijbelteksten en boeken van het Oude Testament en zijn metaforen voor John’s verschillende gemoedstoestanden van de laatste paar jaar.
Luister hier naar de sessie van The Mountain Goats, John Darnielle zichzelf solo begeleidend op akoestische gitaar en aan de vleugel, op 9 oktober 2009 in Studio Desmet.
the-mountain-goats-session-091009
tags: sessie, the mountain goats
Heather Woods Broderick – From The Ground
(cd, Preservation)
Dat de familie Broderick een muzikale is, wordt met het debuut van Heather Woods Broderick bewezen. Net als haar jongere broer Peter Broderick is zij een multi-instrumentaliste. Naast het zingen speelt zij gitaar, piano, cello, glockenspiel en fluit. Ook maakte Heather met haar broer deel uit van Horse Feathers en nu presenteert zij haar eerste volwaardige cd ‘From The Ground’ bij Preservation. Muzikaal gezien zijn er ook duidelijk overeenkomsten met wat haar broer maakt. Fraaie elegante liedjes die tussen singer/songwriter en melancholieke folk inzitten en waarin ook voldoende plaats is voor een subtiele dosis experiment.
Luister hier naar Heather Woods Broderick met:
‘Cottonwood Bay’
heather-woods-broderick-cottonwood-bay
‘Old Son’
heather-woods-broderick-old-son
tags: heather woods broderick, neo folk
Nieuw toegevoegd aan het Vpro Dwars Archief:
Entrance – 26 juni 2003
Onaangepast als hij was, bracht Guy Blakeslee zijn tijd op de middelbare school niet door in de leslokalen maar in de bibliotheek, waar hij zich laafde aan de muziek van blues legendes als Skip James, Robert Johnson, Leadbelly, Blind Lemon Jefferson maar ook Bob Dylan en T.Rex. Vervolgens ging hij op het gehoor oude blues nummers analyseren om deze zichzelf eigen te maken. Toen Guy Blakeslee in 2003 voor het eerst als Entrance van zich liet horen, behoorde hij samen met Devendra Barnhart tot de jonge, nieuwe generatie van muzikanten die blues, oude folk en psychedelica op geheel eigen wijze invulling gaven. Entrance eerste volwaardige cd ‘The Kingdom Of Heaven Must Be Taken By Storm’ kwam uit in 2003 bij Tiger Style Records. Een album waarop een van de stellingen van magister Aleister Crowley is te vinden, ‘Do What Thou Wilst; This Shall Be The Whole Of The Law’. Deze charlatan en occultist wist begin vorige eeuw de nodige opschudding te veroorzaken met zijn vermeende zwarte magie. Maar voor Guy Blakeslee is dit slechts een oproep voor het nemen van je eigen verantwoordelijkheid, zelf onafhankelijk je beslissingen nemen. Voor hem is er een relatie tussen de ideeën van de satanist Crowley en de bezetenheid van de authentieke blues met thema’s als geweld, liefde en dood. Voodoo ligt om de hoek.
Na het debuut ‘The Kingdom Of Heaven Must Be Taken By Storm’ van Entrance volgen nog: ‘Careless Love’ (cd, Sketchbook Records 2004), ‘Wandering Stranger’ (cd, Fat Possum Records 2004), ‘Prayer Of Death’ (cd, Tee Pee Records 2006) en geheel nieuw is het titelloze album dat van het “old school” blues rock trio The Entrance Band werd uitgebracht door Ecstatic Peace!.
Wat opviel tijdens de sessie die Entrance in 2003 deed, was dat hij linkshandig een gitaar voor rechtshandigen bespeelde. De snaren zitten ondersteboven. Dit komt omdat hij de gitaar van zijn broer gebruikte om te leren spelen en eigenwijs als hij was, wilde hij het zelf uitvinden. Dus verkeerd om, eigen stemmingen en veelal met te weinig snaren.
Luister hier naar de sessie die Entrance exclusief voor Dwars deed op 26 juni 2003.
entrance-session-260603
tags: blues, entrance, guy blakeslee, sessie
Een portret met exclusieve sessie-opnamen en interview van
James Blackshaw
James Blackshaw kan zonder meer gerekend worden tot de groep van vernieuwende gitaristen waartoe ook Ben Chasny, Jack Rose en Sir Richard Bishop behoren. Buitengewoon getalenteerde gitaristen voor wie de virtuositeit niet voorop staat maar juist de sfeer of “mood” die zij willen overbrengen. Fouten zijn niet erg zolang je ze maar gebruikt in het gitaarspel. James Blackshaw wordt vaak en grotendeels ten onrechte als raga gitarist omschreven, alsof in zijn instrumentale stukken Indiase muziek zou doorklinken. Blackshaw begon 12-snarige akoestische gitaar te spelen na de confrontatie met de muziek van de legende John Fahey en werd vervolgens sterk in zijn spel beïnvloed door een gitarist als Robbie Basho maar werd muzikaal nu juist geïnspireerd door middeleeuwse religieuze muziek en componisten als Charlemagne Palestine, Arvo Pärt, Claude Debussy, Steve Reich en Simeon Ten Holt.
Sinds 2004 bracht James Blackshaw al acht albums uit bij labels als Digitalis Industries, Kning Disk en Tompkins Square. Vooral de laatste twee jaar maakte James Blackshaw een grote ontwikkeling door. Niet alleen vormde hij samen met Jozef van Wissem het duo Brethren Of The Free Spirit, werd hij lid van Current 93, maar begon hij ook met pianospelen. Zijn nieuwste cd ‘The Glass Bead Game’ werd door Young God Records uitgebracht en hierop is het duidelijk te horen hoe hij ondertussen als gitarist en als componist gegroeid is. Als gitarist onderscheidt hij zich nu duidelijker dan ooit: minder Faheyesque patronen en ook meer rust in zijn spel. Ook komt in zijn composities o.a. door gebruik van strijkers meer het klassieke element naar voren.
Luister hier naar een portret van James Blackshaw met exclusieve sessie-opnamen en interview opgenomen op 14 april 2007 in Studio Desmet.
james-blackshaw-special-2009
tags: guitarist, james blackshaw, special
