Eluvium – Similes
(cd, Temporary Residence Ltd.)
Vanaf 2003 maakte Matthew Robert Cooper naast de lp ‘Miniatures’ (Gaarden Records) die onder zijn eigen naam uitkwam, vier cd’s als Eluvium. Met een instrumentarium dat voornamelijk uit elektrische gitaar en keyboards bestaat presenteerde hij ambient waar duidelijk invloed van klassieke muziek in doorklinkt. Op zijn nieuwe vijfde cd ‘Similes’ (Temporary Residence Ltd.) gooit Matthew Cooper duidelijk het roer om. Veel minder klassieke elementen, ineens komen ritmes duidelijk naar voren en heel opmerkelijk; de muziek van Eluvium is niet langer instrumentaal. Dat Matthew Cooper is gaan zingen, is zonder meer dapper en verrassend te noemen. Eluvium staat nu voor sferische experimentele pop die klinkt alsof Brian Eno vocale steun kreeg van Stephin Merritt. Natuurlijk moet Matthew Cooper nog meer in zijn nieuwe rol als zanger groeien maar ‘Similes’ is een geslaagde eerste poging.
eluvium ‘weird creatures’
tags: eluvium, experimental pop
Frank Fairfield
(cd, Tompkins Square)
Wanneer je onvermoed luistert naar de titelloze cd (Tompkins Square) van Frank Fairfield zal je meteen het idee krijgen dat het hier gaat om zeer goed geconserveerd materiaal van een onbekende zanger ergens uit de jaren dertig van de vorige eeuw uit The Appalachian Mountains in Virginia. Niets van dit alles dus want het gaat hier om een cd van de 23-jarige Californiër Frank Fairfield die letterlijk op zoek ging naar het origineel. En daarin gaat hij ver; hij kleedt zich in ouderwets maatpak, heeft het bijbehorende crisiskapsel, verzamelt fanatiek oude 78-toeren platen, zijn viool, banjo en gitaar zijn verzamelaars objecten en de uitvoeringen de van de traditionals die te horen zijn op zijn titelloze debuut cd zouden niet misstaan in de befaamde Harry Smith’s ‘Anthology of American Folk Music’. Frank Fairfield toont zich een unieke vertolker, leeft de nummers rauw en oprecht en klinkt verbluffend authentiek.
frank-fairfield-hesitating-blues
frank-fairfield-the-dying-cowboy
tags: folk, frank fairfield, roots
Jack Rose – Luck In The Valley
(cd, Thrill Jockey Records)
De op 5 december vorig jaar plotseling op 38-jarige leeftijd overleden Jack Rose was een fenomenale gitarist die letterlijk voor zijn muziek leefde. Zonder concessies te doen maakte hij met zijn verbluffende fingerpicking stijl sinds 2001 een achttal solo albums. Ook al was hij niet schatplichtig aan John Fahey, juist eerder aan een gitarist als Peter Walker, toch kunnen zijn eerste albums met zijn experimenteren met raga’s, drones en het laten ontstaan van boventonen zonder meer gerekend worden tot het “american primitivism”. Op zijn laatste cd’s, greep Jack Rose juist duidelijk terug naar de bron; blues, ragtime en bluegrass. Bijna al zijn albums kwamen uit in vaak idioot kleine oplagen en het is dan ook wrang dat zijn laatste postuum verschenen cd ‘Luck In The Valley’ (Thrill Jockey Records) eindelijk ook eens een groter publiek kan bereiken. Het is een fraai testament geworden waarop Jack Rose tot slot laat horen dat hij zowel zijn roots als het experiment geïnspireerd bleef omarmen.
jack rose ‘blues for percy danforth’
foto: Tim Bugbee
tags: jack rose
Divers – Stroke: Songs for Chris Knox
(2cd, Merge Records)
Al sinds eind jaren zeventig is zanger gitarist en stiptekenaar Chris Knox een van leidende figuren geweest van de Nieuw Zeelandse kiwi indie-pop scene. Met name met Tall Dwarfs werd hij samen met Alec Bathgate een van grondleggers van het zelf thuis je muziek opnemen en zo ook van wat later dus de lofi beweging zou worden. Solo, met Tall Dwarfs en The Nothing maakte Chris Knox tot vorig jaar bijna vijftig singels, lp’s en cd’s. Of hier nog een vervolg op komt is onzeker aangezien Chris Knox op 11 juni vorig jaar getroffen werd door een beroerte en hiermee o.a. vrijwel zijn gehele spraakvermogen verloor. Als een eerbetoon aan Chris Knox en om met de opbrengsten een ondersteuning te bieden aan zijn herstel is de dubbel-cd ‘Stroke: Songs For Chris Knox’ (Merge Records) verschenen. Hierop coveren vele bevriende muzikanten songs van Chris Knox. Niet alleen veel Nieuw Zeelandse bands als The Bats, The Verlaines en The Chills, maar ook b.v. Jeff Mangum, Yo La Tengo, The Mountain Goats, Bonnie ‘Prince’ Billy, Stephin Merritt, Bill Callahan, Lou Barlow en Jay Reatard. Voorwaar een indrukwekkende en terechte tribute.
Binnenkort in de uitzending van Dwars meer aandacht voor ‘Stroke: Songs For Chris Knox’ en luister hier alvast naar:
the mountain goats ‘brave’ (chris knox)
yo la tengo ‘coloured’ (chris knox)
bonnie prince billy ‘my only friend’ (chris knox)
tags: bonnie prince billy, chris knox, jeff mangum, the mountain goats, yo la tengo
Yellow Swans -Going Places
(cd, Type Recordings)
Al sinds de Italiaanse futuristen begin vorige eeuw hun lawaaimachines presenteerden wordt er noise of lawaaimuziek gemaakt als reactie op de maatschappij. Of het nu gaat om het maken van anti-muziek, het afzetten tegen de algemeen geldende muzikale normen of noise als protest tegen het “consumerism”. In Amerika, sinds het aantreden van Bush in 2000, was opvallend genoeg naast stromingen als free- en experimental folk, ook noise zeer in opkomst als een reactie op de Irak oorlog, de beperkingen vanwege de terreurdreiging en het tomeloos verplicht consumeren. Letterlijk een muzikale tegencultuur die ook weer onderling vele kruisbestuivingen kent en open staat voor nieuwe visies en mogelijkheden. Een van de belangrijkste bands binnen de noise stroming was Yellow Swans. Een duo dat bestond uit Peter Swanson en Gabriel Mindel Saloman en dat sinds 2001 ruim vijftig cdr’s, cassettes, lp’s , singels en cd’s uitbrachten, soms in eigen beheer en verder door labels als o.a. Root Strata, Acuarela, Ultra Eczema, Three Lobed Recordings en Weird Forest. In 2008 besloot Yellow Swans er een punt achter te zetten met een laatste album als erfenis, de cd ‘Going Places’ (Type Recordings). Weliswaar gevuld met nog steeds tamelijk onverbiddelijke noise maar ‘Going Places’ is, ook al klinkt dit als een contradictie, ook hun meest toegankelijke geworden. Er komen zelfs herkenbare melodieën naar boven.
yellow swans ‘limited space’
tags: noise, yellow swans
Slow Six – Tomorrow Becomes You
(cd, Western Vinyl)
De uit Brooklyn afkomstige muzikant en componist Christopher Tignor speelt al van jongs af aan viool en is afgestudeerd in o.a. computer wetenschappen. Iets dat terug te horen is in de instrumentale stukken die hij maakt met zijn band Slow Six. Met name door de belangrijke rol voor strijkers in de muziek van Slow Six en de geluidsmanipulatie die hij toepast met door hem zelfontwikkelde software. Zo was het eerste album ‘Private Times in Public Places’(cd, Western Vinyl 2004) typische post/rock met een flinke dosis elektronica, het tweede ‘Nor’easter’ (cd, New Albion 2007) kan onder noemer neo-klassiek geplaatst worden en zijn nieuwe cd ‘Tomorrow Becomes You’ is de optelling van de eerste twee met daaraan toegevoegd een zeker minimalisme dat vooral in de overgangen naar voren komt. ‘Tomorrow Becomes You’ is vooral een stijlvol album geworden en soms eigenlijk iets te mooi. Voor zover dit als kritiek gebruikt zou mogen worden.
Binnenkort in de uitzending van Dwars meer aandacht voor de cd ‘Tomorrow Becomes You’ van Slow Six en luister hier alvast naar:
slow six ‘because together we resonate’
tags: post rock, slow six
Leaves Of Life
(cd, Borne! Recordings)
Bij de meeste compilatie-, verzamel- of tribute cd’s die in eerste instantie interessant lijken, kleven vaak meteen al flink wat nadelen. Zo blijkt dan b.v. dat er een paar lokkertjes op staan, in de zin van enkele klinkende namen, of staan er teveel uiteenlopende genres op en zijn de meeste nummers ook gewoon op reguliere uitgaven te vinden. Een uitzondering op de regel is de cd ‘Leaves of Life’ die het kleine Spaanse label Borne! Recordings een paar maanden geleden uitbracht met als doel een poging te doen om geld in te zamelen om de hongersnood te bestrijden in de Darfur regio in Soedan. De opbrengt gaat naar het World Food Program. Op ‘Leaves of Life’ is een uitstekende dwarsdoorsnede van de huidige folk underground te vinden en alle nummers zijn niet eerder uitgebracht. En dat betekent exclusieve bijdragen van o.a.: Alela Diane samen met Mariee Sioux, Big Blood, Micah Blue Smaldone, Devendra Banhart, Larkin Grimm, Fern Knight, Marissa Nadler and Black Hole Infinity, Mi and Lau, Starless and Bible Black, Cursillistas, Eric Carbonara, Citay en Jozef Van Wissem.
Binnenkort in de uitzending van Dwars meer aandacht voor de cd ‘Leaves of Life’ en luister hier alvast naar:
marissa nadler & black hole infinity ‘dead wives club’
devendra banhart ‘hotel st. sebastian’
Rhys Chatham -The Bern Project
(cd, Hinterzimmer Records)
Met megalomane projecten voor 100, 200 en zelfs 400 gitaristen heeft de uit New York afkomstige componist, trompettist en gitarist Rhys Chatham sinds 1990 terecht de nodige faam opgebouwd. Het zijn gitaarsymfonieën waarin het minimalisme dat hij opdeed tijdens zijn studeren bij en samenwerken met 
componisten als Morton Subotnick, La Monte Young, Tony Conrad en Charlemagne Palestine, en zijn liefde voor de elektrische gitaar die tot stand kwam tijdens een concert van The Ramones in 1976, samenkomen. Daarnaast is Rhys Chatham ook nog eens de man achter het onvolprezen avant-garde label Table Of The Elements. Verbazend is het eigenlijk dat in ruim dertig jaar tijd van Rhys Chatham slechts een handvol albums uitkwamen, waarvan zijn nieuwste, de cd ‘The Bern Project’, in wezen een logisch vervolg is van zijn vroegste werk ‘Guitar Trio’.
Vanwege een speciale uitvoering in Bern in Zwitserland van zijn ‘Guitar Trio’ leerde Rhys Chatham, drummer Julian Sartorius en bassist Mago Flueck kennen en werd het idee geboren om geheel nieuw materiaal op te nemen. Al snel vond dit plaats met als extra muzikant trombonist Beat Unternährer. ‘The Bern Project’ (cd, Hinterzimmer Records) werd zo een optelling van minimalisme en punk energie. Avant-rock waarin trombone partijen als drones de opmaat vormen voor doordenderende instrumentale stukken.
Binnenkort in de uitzending van Dwars meer aandacht voor de cd ‘The Bern Project’ van Rhys Chatham en luister hier alvast naar ‘War In Heaven’.
rhys chatham ‘war in heaven’
tags: avant rock, rhys chatham
Alexander Tucker & Decomposed Orchestra – Grey Onion
(cd, Latitudes)
Na het overlijden van de legendarische dj John Peel in oktober 2004 besloot Southern Records als een eerbetoon aan hem en zijn befaamde “Peel Sessions” een speciale cd reeks in het leven te roepen. In de geest van John Peel krijgen minder bekende bands en muzikanten een kans om in een dag tijd, in een studio in Londen, in een sessie een aantal nummers om te nemen die vervolgens uitkomen als een cd eepee in een tot 1000 exemplaren gelimiteerde oplage in de Latitude reeks. Op zich natuurlijk geen bijster origineel idee maar dit was wel hoe John Peel werkte en wat ook bijzondere sessies opleverde. Zo ook in deze Latitudes reeks; sinds 2005 verschenen er cd’s van o.a.: William Eliott Whitmore, Sir Richard Bishop, Grails, Circle, Boduf Songs, Magik Markers en Mount Eerie. Het nieuwste deel is de cd ‘Grey Onion’ van Alexander Tucker and Decomposed Orchestra, oftewel zanger en multi-instrumentalist Alexander Tucker die werd bijgestaan door Duke Garwood op saxofoon en klarinet. Met het bekende procedé van het loop pedaal legt Alexander Tucker uitgekiend en doeltreffend laag op laag. Twee fraaie stukken staan er op ‘Grey Onion’ beide orkestraal, psychedelisch en hypnotiserend; free folk bij uitstek.
Binnenkort in de uitzending van Dwars meer aandacht voor de cd ‘Grey Onion’ van Alexander Tucker and Decomposed Orchestra en luister hier alvast naar het titelnummer.
alexander tucker & decomposed orchestra ‘grey onion’
tags: alexander tucker, experimental folk, free folk
The Family Elan – Bow Low Bright Glow
(lp, Alt.Vinyl)
De uit Bradford, West Yorkshire, afkomstige multi-instrumentalist Chris Hladowski is actief als muzikant in zowel The One Ensemble, Nalle als A Hawk And A Hacksaw. Bands die alle drie Europese volksmuziek als uitgangspunt hebben maar deze op verschillende manieren benaderen, gebruiken en bewerken. Daarnaast weet Chris Hladowski sinds 2006 ook nog tijd te vinden voor zijn eigen solo project The Family Elan. Als inspiratiebron voor de free folk die hij met The Family Elan maakt, gebruikt hij thema’s, patronen en melodie fragmenten uit volksmuziek uit o.a. de Balkan en Griekenland en waarmee hij vervolgens vrijelijk met een flinke dosis improvisatie aan de gang gaat. Een procedé dat Chris Hladowski met zijn spel op bouzouki, baglamas, viool, klarinet en akoestische gitaar samen met Hanna Tuulikki op fluit, overtuigend uitwerkt. Niet alleen op The Elan Family’s debuut cd ‘Stare of Dawn’ (Locust Music 2007) maar ook op de nieuwe lp ‘Bow Low Bright Glow’ (Alt.Vinyl).
Binnenkort in de uitzending van Dwars meer aandacht voor de cd ‘Bow Low Bright Glow’ van The Family Elan en luister hier alvast naar ‘All The Rooks Have Been Spent’
the family elan ‘all the rooks have been spent’
tags: avant folk, free folk, the family elan
