Een portret met exclusieve sessie-opnamen en interview van
Alasdair Roberts
Al sinds 1995 is de uit Glasgow afkomstige zanger gitarist Alasdair Roberts actief. Eerst met zijn band Appendix Out waarmee hij psychedelische folk maakte, en sinds 2001 presenteert hij meer traditionele folk onder zijn eigen naam. Zo verschenen er van Alasdair Roberts zes solo albums waarop hij per album voor een andere benadering koos.
Zijn nieuwste album cd ‘Too Long In This Condition’ (cd, Navigator Records) staat b.v. vol traditionals terwijl de cd ‘No Eartly Man’ (Drag City, 2005) de dood als thema heeft en gevuld is met oeroude liederen zoals murder ballads. Voor zijn voorlaatste cd ‘Spoils’ (Drag City, 2009) schreef Alasdair Roberts zelf alle nummers die vooral opvallen door de complexe teksten. Het is o.a. een subtiele aanklacht van Alasdair Roberts tegen het gebruik van internet dat met wikipedia tot oppervlakkigheid leidt. Zo zijn de teksten op ‘Spoils’ een soort van puzzels, vol symbolen, begrippen en personen als b.v.: simulacra, ouroboros, Ned Ludd, the book of doves, Saint Cyril en Saint Columba. De meer gelaagdheid van de teksten op Spoils is alleen enigszins te begrijpen wanneer je deze met een encyclopedie op schoot probeert te ontrafelen.
In dit portret van Alasdair Roberts exclusieve sessie-opnamen en interview die werden opgenomen op 12 oktober 2009 in Studio Desmet.
alasdair roberts special 2010
tags: alasdair roberts, folk, special
Een portret met exclusieve sessie-opnamen en interview van
The Skygreen Leopards
In 2001 ontstond in San Francisco het psychedelische folk duo The Skygreen Leopards, de samenwerking van Donovan Quinn en Glenn Donaldson. Twee muzikanten die naast The Skygreen Leopards ook de nodige andere projecten hebben. Donovan Quinn is solo Verdure en treedt met band op als Donovan Quinn & the 13th Month. Glenn Donaldson is de helft van het duo The Art Museums en hij speelt verder in vele experimentele groepen als b.v.: Thuja en The Blithe Sons, daarnaast runde hij tot 2006 ook het kleine cdr label Jewelled Antler. De laatste paar jaar groeide The Skygreen Leopards van een duo uit tot een ware band, met dientengevolge ook een ander geluid, beduidend meer folkrock nu. Als constante heeft de muziek van The Skygreen Leopards een opvallend hoog jaren zestig gehalte, in hun liedjes weerklinken b.v. zowel The Beach Boys als The Incredible String Band. Het is folkpop met collage-achtige teksten die Donovan Quinn en Glenn Donaldson schrijven vanuit het onderbewustzijn, als waren het psychedelische dromen. Het is de tol van opvoeding, studie en het leven in San Francisco. Los van wat obscuur vinyl en cdr’s, verschenen er van The Skygreen Leopards vijf cd’s die uitkwamen bij Soft Abuse en Jagjaguwar. Het meest recente album van The Skygreen Leopards is ‘Gorgeous Johnny’ dat eind 2009 uitkwam.
Toen op 14 maart 2005 The Skygreen Leopards als duo te gast bij Dwars was in Studio Desmet voor een sessie en interview, was net hun derde volwaardige cd ‘Life & Love In Sparrow’s Meadow’ verschenen. Donovan Quinn en Glenn Donaldson allebei zang en 12-snarige akoestische gitaar.
the skygreen leopards 2010 special
tags: psychfolk, special, the skygreen leopards
Een portret met exclusieve sessie-opnamen en interview van
Peter Delaney
Peter Delaney is een liedschrijver uit Limerick in Ierland die in eigen beheer de mini cd ‘Duck Egg Blue’ uitbracht. Een album met daarop liedjes die in alle eenvoud 
opvallend zijn. Hij gebruikt slechts de ukelele om zich zelf te begeleiden in liedjes die korte verhalen, mijmeringen en observaties zijn. Simpelweg het dagelijks leven.
Dat hij een groot liefhebber is van oude blues en folk zoals o.a. Blind Willie McTell, Leadbelly, John Jacob Niles, Elizabeth Cotton en de field recordings van Alan Lomax, hoor je duidelijk terug in zijn muziek. Maar nog belangrijker is zijn interesse in de traditionele Hawaïaanse muziek van b.v The Tau Moe Family en het Kalama’s Quartet. Dit bracht hem tot het gebruiken van de ukelele. Een soort van mini gitaartje dat toch op zijn zachts gezegd een soort anti macho instrument is. De breekbare muziek die Peter Delaney solo maakt, is een groot contrast met de indie rock van Red Eskimo, een band waarin hij gitarist is.
In dit portret van Peter Delane exclusieve sessie-opnamen en interview die werden opgenomen op 21 mei 2009 in Studio Desmet.
peter delaney special
tags: folk, peter delaney, songwriter, special
Een portret met exclusieve sessie-opnamen en interview van
Clay Ruby (Burial Hex)
In 2002 in Wisconsin begon Clay Ruby zijn muzikale carrière met het free music gezelschap The Davenport Family om vervolgens in 2004 ook solo van zich te doen spreken als Burial Hex. Geïnspireerd door blackmetal en bands als Throbbing Grizzle presenteert hij met Burial Hex muziek die bestaat uit gelijke delen horror- of power electronics, ceremonial noise en om het compleet te maken veel 
religieuze elementen. Muziek waarmee hij, net als The Sun City Girls, zijn publiek prikkelt en provoceert en vooral stof tot nadenken wil geven. Dat hij opgroeide in de Bible Belt heeft ontegenzeggelijk zo zijn sporen nagelaten. Alleen al van Burial Hex verschenen er ruim 40 cassettes, vinyl en cdr’s, bijna altijd gelimiteerd en veelal bij zeer obscure labels. Sinds kort is Clay Ruby ook begonnen met het maken van muziek onder zijn eigen naam. Niet alleen om zich van het keurslijf van Burial Hex te kunnen ontdoen, maar vooral om zich meer vrijheden te kunnen permitteren om zich muzikaal te kunnen uiten.
In dit portret van Clay Ruby exclusieve sessie-opnamen en interview die werden opgenomen op 13 april 2009 in Studio Desmet.
clay ruby (burial hex) special
tags: burial hex, clay ruby, experimental music, special
Een portret met exclusieve sessie-opnamen en interview van
To Kill A Petty Bourgeoisie
To Kill A Petty Bourgeoisie uit Minneapolis in Minnesota heeft als kern de klassiek geschoolde zangeres, violiste en toetseniste Jehna Wilhelm en turntablelist en geluidsmanipulator Mark McGee. In 2003 raakten zij bevriend en met dezelfde interesse in experimentele muziek en andere confronterende klanken, begonnen zij met To Kill A Petty Bourgeoisie. In 2005 verscheen de eepee ‘Retire Early’ op hun eigen label The Riley Bushman Recordings & Archives, hun volwaardige debuut cd ‘The Patron’ kwam in 2007 uit bij Kranky en in 2009 volgde de cd ‘Marlone’ eveneens bij Kranky. Voor hun muziek communiceren Jehna en Mark onderling vooral visueel, b.v. het zoeken naar het geluid van een langzaam verkruimelend gebouw of de klank van een schilderij. Dit werken met beelden maakt dat de titels van hun albums en nummers ook meteen belangrijker zijn dan de teksten zelf. Zo maakt To Kill A Petty Bourgeoisie donker melancholieke experimentele leftfield pop die zowel uit rock, noise, beats en elektronisch experiment bestaat.
In dit portret van To Kill A Petty Bourgeoisie exclusieve sessie-opnamen en een gesprek met Jehna Wilhelm en Mark McGee die werden opgenomen op 8 mei 2009 in Studio Desmet.
to kill a petty bourgeoisie special
tags: experimental noise pop, special, to kill a petty bourgeoisie
Een portret met exclusieve sessie-opnamen en interview van
United Bible Studies
Het was in 2001 dat David Colohan en James Rider geïnspireerd door bands en muzikanten als Anne Briggs, The Incredible String Band en Current 93 met United Bible Studies begonnen. Al snel ontwikkelde United Bible Studies zich tot een groep van regelmatig wisselende muzikanten met diverse muzikale invalshoeken.
United Bible Studies maakt unieke experimentele progressive folk waarin: oude Ierse folk, improvisatie, soundscapes, apocalyptische elementen en field recordings geheel organisch samensmelten. Naast een stuk of acht cdr’s verschenen er van dit Ierse collectief twee volwaardige cd’s, in 2006 ‘The Shore That Fears The Sea’ bij Deserted Village en in 2009 ‘The Jonah’ bij Camera Obscura. Albums waarin literatuur een belangrijke rol speelt. Zo gebruikte David Colohan voor ‘The Shore That Fears The Sea’ de fantasie kinderboeken ‘The Dark Is Rising’ van schrijfster Susan Cooper en ‘The Jonah’ heeft als leidraad de horror roman ‘The Jonah’ van James Herbert. In dit boek is Jonah een verdoemd iemand die overal ongeluk brengt.
In dit portret van United Bible Studies exclusieve sessie-opnamen en een gesprek met David Colohan en Gavin Prior die werden opgenomen op 22 mei 2009 in Studio Desmet.
united bible studies special
tags: experimental folk, special, United Bible Studies
Een portret met exclusieve sessie-opnamen en interview van
Oldseed
foto: Reinier Asscheman
Oldseed is de uit Winipeg in Canada afkomstige zanger gitarist Craig Bjerring die weliswaar in verschillende geëngageerde punkbands speelde maar een kleine tien jaar geleden voor een andere benadering koos, en wel een geheel akoestische.
Sinds 2003 schrijft Craig Bjerring nummers in de traditie van folkzangers als Townes Van Zandt en Woody Guthrie. Geheel volgens de “do it yourself” ethiek bracht hij vervolgens drie eepee’s in eigen beheer uit. De meest recente uitgave van Oldseed is de lp ‘The Terror’ die eind 2009 uitkwam bij Wot Next. Als een exemplarisch voorbeeld van “have guitar will travel” is Craig Bjerring als Oldseed vrijwel continu onderweg, een zanger gitarist die zowel tot het americana als het singer/songwriter genre gerekend kan worden.
In dit portret van Oldseed exclusieve sessie-opnamen en interview die werden opgenomen op 12 juni 2009 in Studio Desmet.
oldseed special
tags: oldseed, singersongwriter, special
Een portret met exclusieve sessie-opnamen en interview van
Laura Gibson
De in Portland, Oregon, woonachtige zangeres Laura Gibson is een begenadigd singer/songwriter die twee volwaardige cd’s maakte, in 2006 ‘If You Come To Greet Me’ (Hush Records) en in 2009 ‘Beasts Of Seasons’ (Souterrain Transmissions). Daarnaast verscheen er van haar in 2008 ook nog een mini cd ‘Six White Horses’ (Hush Records) met daarop haar rudimentaire interpretaties van oude blues en traditionals, nummers die zij leerde van haar vriendin Laura Veirs. Geheel nieuw is de cd ‘Bridge Carols’ (Baskaru), een samenwerking is dit van Laura Gibson en de geluidskunstenaar Ethan Rose.
Laura Gibson is een zangeres die in haar muziek zowel traditie als eigentijds weet te combineren. Vooral op haar tweede cd ‘Beasts Of Seasons’ presenteert zij, naast opvallende en doordachte instrumentatie, een fraai staaltje van tekstschrijven. Weliswaar is het een album over de cyclus van het leven en dan met name over dood, vergankelijkheid en afscheid nemen, maar zij weet dit met gebruik van juiste metaforen en een berustende toon juist hoopvol te laten klinken. Met haar “talking blues” of praat-zingen dwingt zij tot luisteren. Een methode die Laura Gibson zich aanleerde toen zij twintig jaar oud als beginnend songwriter twee jaar lang wekelijks optrad voor aids patiënten in een speciale hospice in Portland.
In dit portret van Laura Gibson exclusief sessie materiaal en interview die werden opgenomen op 24 septemer 2009 in Studio Desmet.
laura gibson special
tags: folk, laura gibson, singersongwriter, special
Een portret met exclusieve sessie-opnamen en interview van
Jack Rose
Op 5 december 2009 overleed, 38 jaar oud, Jack Rose aan een hartaanval. Met een verbluffende fingerpicking stijl was hij een gitarist die vooral schatplichtig was aan snaren-virtuozen als Peter Walker, John Fahey en vooral Robbie Basho. In eerste instantie speelde Jack Rose in de free drone folk band Pelt, hij experimenteerde toen met raga’s, boventonen, drones en afwijkende stemmingen. In deze periode maakte hij ook zijn eerste solo cd’s en lp’s, ‘Red Horse, White Mule’, ‘Raag Manifestos‘, ‘Opium Musick’ en Kensington Blues’. Deze kunnen zonder meer gerekend worden tot het “american primitivism” van John Fahey. Pelt ontwikkelde zich echter steeds meer tot een zeer minimaal werkende band die de ultieme drone als uitgangspunt nam, waarbij Jack Rose zich niet meer kon uiten als gitarist.
In 2006 nam Jack Rose afscheid van Pelt om zich meer te concentreren op zijn eigen gitaarwerk en vanaf dat moment ging hij duidelijk terug naar de bron; ragtime, bluegrass en country blues. Zoals ook duidelijk te horen is op zijn titelloze album uit 2006, ‘Dr Ragtime & Pals’ uit 2008, in 2009 ‘Jack Rose & The Black Twig Pickers’ en ook op zijn achtste cd ‘Luck In The Valley’ die onlangs postuum bij Thrill Jockey Records uitkwam.
In dit portret van Jack Rose exclusief sessie materiaal en interviews uit 2004 en 2007.
jack rose special 2010
tags: guitarist, jack rose, special
Nieuw toegevoegd aan het Vpro Dwars Archief:
Dinner Is Ruined – 20 augustus 1995
Dinner Is Ruined is een experimenteel lo-fi noise rock combo uit Toronto in Canada dat als basis zanger gitarist Dale Morningstar en zingende drummer Dave Clark heeft. Een duo dat ongeveer klinkt als een kruising tussen Butthole Surfers, Ween en Superchunk en dan vaak door hun uit de hand lopende improvisaties soms nog net even chaotischer. Vanaf het ontstaan van Dinner is Ruined in 1991 verschenen er acht albums waarvan de laatste ‘Legion Hall’ alweer uit 2005 is. Of Dinner is Ruined überhaupt nog bestaat is niet geheel duidelijk.
dinner is ruined session 300895
tags: dinner is ruined, lofi indie rock, sessie
Zijn nieuwste album cd ‘Too Long In This Condition’ (cd, Navigator Records) staat b.v. vol traditionals terwijl de cd ‘No Eartly Man’ (Drag City, 2005) de dood als thema heeft en gevuld is met oeroude liederen zoals murder ballads. Voor zijn voorlaatste cd ‘Spoils’ (Drag City, 2009) schreef Alasdair Roberts zelf alle nummers die vooral opvallen door de complexe teksten. Het is o.a. een subtiele aanklacht van Alasdair Roberts tegen het gebruik van internet dat met wikipedia tot oppervlakkigheid leidt. Zo zijn de teksten op ‘Spoils’ een soort van puzzels, vol symbolen, begrippen en personen als b.v.: simulacra, ouroboros, Ned Ludd, the book of doves, Saint Cyril en Saint Columba. De meer gelaagdheid van de teksten op Spoils is alleen enigszins te begrijpen wanneer je deze met een encyclopedie op schoot probeert te ontrafelen.
